26-1 ~ Nunspeet

26-1 ~ Nunspeet

jeans26-1-nunspeet300916a

Dat was ‘m alweer….
Na ettelijke, talloze, nachten aftellen konden Anita en ik dan vanmiddag eindelijk in de auto stappen en ons verheugen op de 1e van een nieuw seizoen Jeans. De officiële aftrap was dit seizoen in Nunspeet, wat heerlijk dichtbij, iets meer dan een uurtje. Een nieuw theater zowel voor de club van Jeans als voor ons.

Ik had de file ingecalculeerd, het is immers vrijdag dus weekendverkeer enzo… nou niets dus en zo waren we om half zeven al ter plekke. Op zoek dan maar naar een restaurant voor een bakkie, daarna een wandeling door het stadscentrum. Wat een leuk stadje is het!! Eenmaal terug in het theater ontmoeten we de ouders van Xander en later voegde Eric zich bij ons, hartstikke gezellig natuurlijk.

De gong ging meermalen en we zochten onze plaatsen op. Het podium was op dezelfde hoogte als onze vloer dus niet omhoog kijken maar gewoon vooruit. Er waren wat rijen weggehaald en dus hadden we ruimschoots beenruimte. Een blik zijwaarts naar beide zijden en achterom vertelde ons dat er veel plaatsen leeg bleven, jammer hoor..

Het begon en zoals altijd was het natuurlijk erg spannend. Wat zou er gebeuren, welke liedjes waren gekozen, hoe zou het met de outfits zijn, en de band, en het samenspel en het decor etc etc etc. Alles compleet nieuw, op enkele bekende gezichten na dan uiteraard. Nou probeer ik altijd heel blanco te blijven en het op me af te laten komen. Ik weet bovendien dat ik bij een try–out zit en dus nog niet alles echt vast staat, er kan dus nog wel het eea wijzigen. Met de herinneringen aan 19 voorgaande shows kan je onmogelijk 100% blanco zijn maar toch.

En tot mijn enorme spijt moet ik helaas bekennen dat deze show me amper heeft geraakt. De 1e helft is wel redelijk oké. Het plezier van de mensen op het toneel, mijn favo met name natuurlijk, maakte veel goed. We zijn ge-(-ver?-)-wend dat de 2e helft altijd de klapper is en dat kan ik van deze versie absoluut niet zeggen. De enorme contrasten die ik gewend ben aan te treffen in de outfits, de keuze van de liederen en de choreografie mistte ik vanavond enorm. Daarbij vond ik het ook storend dat er al kledingstukken kapot waren, de draden hingen eraf, hoe is het mogelijk…. Ik ga er verder niet al te veel over zeggen maar zowel Anita als ik reden met een behoorlijke kater naar huis.

Terwijl ik nu op de bank zit en de show nogmaals door mijn hoofd laat gaan vraag ik me oprecht af of ik het allemaal mis heb, ingegeven door de koorts en het me absoluut niet goed voelen doordat mijn lijf me weer eens in de steek laat, mijn longen dan in dit geval. Ademen gaat niet zo gemakkelijk als de ribbenkast bij elke beweging zeer doet.
Normaal gesproken rij ik bij de 1e try-out altijd in een staat van opwinding weg om snel thuis te komen en voorstellingen bij te boeken, voor het eerst ooit in 20 jaar heb ik dat nu helemaal niet, sterker nog ik vraag me af of ik de voorstellingen die ik al wel geboekt heb wel allemaal wil gaan zien…. een heel rare gewaarwording, echt heel raar.

Ja ik weet… beste stuurlui staan aan wal…. als ‘leek’ heb ik wellicht ook niet de juiste kijk op de zaak maar toch is dit niet een show zoals ik gewend ben en dat raakte me, maakt me verdrietig ook want ik heb wel degelijk gevoeld dat die 12 mensen voor me op het toneel echt hun stinkende best hebben gedaan dus daar ligt het dan ook absoluut niet aan.

Nou ja…… ik zie nog wel wat of ik doe of laat, eerst maar eens zien mijn lijf weer in het gareel te krijgen….

Prachtig doel bereikt

Prachtig doel bereikt

Na jaren van dromen en wensen kwam op zeker moment een groepje mensen bij elkaar om te brainstormen over hun droomwens en hoe die te realiseren…  Met een enorme taak op hun schouders gingen ze aan de slag.
Ontelbare ontmoetingen met allerlei belanghebbenden om de financiële kranen te openen waren één van de eerste stappen ter realisatie.

Met veel doorzettingsvermogen, niet aflatende enthousiasme en de hulp van vele vrijwilligers is het gelukt!

Al een paar weken is “Theehuis De Boskamp” een feit maar de officiële opening moet nog plaatsvinden en dat gaat dan aanstaande vrijdag gebeuren.

theehuisdeboskamp

Wat is nou precies de doelstelling van het Theehuis? Op hun eigen website omschrijven zij het als volgt:
Theehuis de Boskamp wil bezoekers van de begraafplaats een warme en sfeervolle plek bieden om even tot rust of tot bezinning te komen en een luisterend oor te vinden. Dit kan eventueel onder het genot van een kop thee of koffie. Uiteraard zijn de bezoekers van het columbarium en het crematorium ook van harte welkom in het theehuis. Daarnaast kan een ontmoeting met medebezoekers of met een van de vrijwilligers van grote betekenis zijn voor het verwerken van het verlies. Er zal een leeshoek/tafel zijn met de mogelijkheid om wat te lezen in boeken of andere documentatie over diverse aspecten die met de dood te maken hebben. De exploitatie van het ontmoetingscentrum zal volledig gebeuren door vrijwilligers en is niet op winst gericht. Ook de bestuursleden zijn vrijwilligers die geen vergoeding ontvangen.

Zijdelings heb ik gaandeweg de tijd natuurlijk verhalen meegekregen van mijn eigen domi, de drijvende kracht achter dit geheel.  Aanstaande vrijdag dus ben ik daar om de opening bij te wonen en foto’s te maken, dat mij dat gevraagd werd vind ik een hele eer natuurlijk maar ook zonder die vraag kijk ik naar die opening uit.
Zo iets moois om me op te verheugen!!

Rondom dit theehuis wordt ook al een paar jaar “Alom Gedenken” gehouden, dit jaar is dat 30 okt.  Ik schreef er zelf al een paar keer over HIER en daaraan zal ik 30 okt uiteraard een vervolg geven.

Zoals jullie wel zullen begrijpen is dit hele gebeuren helemaal afhankelijk van het slijk der aarde en de inzet van vrijwilligers. Mochten jullie een donatie willen doen of sponsor willen worden of vrienden van willen zijn….
klik dan hier om meer te lezen.

Mocht ik jullie mogen ontmoeten en begroeten as vrijdag vind ik dat natuurlijk ook helemaal geweldig glimlach

 

Photo Friday ~ 7

Photo Friday ~ 7

photofridaymelody

Photo Friday  van Marc

Gestart op 02 november 2012

204 –
Thema 30 september – 7 oktober 2016:

7 Days-Challenge

Marc heeft deze keer een 7 daagse-uitdaging bedacht om de start van zijn nieuwe wesite voor photo friday te vieren. Zijn vraag is per vandaag te starten met een 7-daagse foto-bijdrage… wat het is mag iedere deelnemer zelf bepalen… zolang er maar 7 dagen opeenvolgend een foto gedeeld gaat worden met de groep deelnemers… dat ga ik dus ook doen op Marcs website.
Ik vond het wel een leuk idee om voor een object te kiezen waarmee ik uit de voeten kan, dat dus wel elke dag een soortgelijke foto oplevert maar toch niet dezelfde als de dag ervoor.. De 7 dagen van de week die voor ons ligt elke dag 1 kerkgebouw (van de 31 die mijn woonstad telt), en in dit blogbericht alle 7 bij elkaar.
Happy ~ 36 – 30 sept

Happy ~ 36 – 30 sept

happy-smiley Vonnie’s Happy Challenge ~ 38 ~ Gestart op 15 januari 2016
Iedere vrijdag staat er een feel good log op Vonnies blog met de naam “Happy”
Zij daagt jou uit ook een “Happy-blogpost” te schrijven en bij haar jouw link achter te laten. De inhoud van die blogpost kan van alles zijn zolang jij er maar Happy van wordt… Een mooie quote, of regel, foto, weer, jaargetijden, dier, kind, sport. Het kan, én mag, dus van alles zijn! Doe jij ook mee? Dat vindt Vonnie (en ik óók!) ♥stikke leuk!”

Ik heb de hele donderdag getwijfeld over het wel of niet schrijven van de bijdrage van deze week…..
Ben geen opgever, dat is reden 1.
Dat ik altijd iets dat ik begin afmaak is 2.
Dat ‘happy’ een emotie is die alleen maar kan bestaan als ik de tegenovergestelde kant ook aanvaard is 3.
‘Alle goeds komt in 3’ zegt men dus moeten deze 3 reden genoeg zijn om de 38e editie van Vonnies Challenge wel in te vullen als is de neiging het niet te doen nog zo groot.

Met alles dat er speelt…. met name sinds de jaarwisseling kan ik zeggen dat 2016 wel een jaar is tot dusver van hoge pieken en diepe dalen. Reden te over om me Happy te voelen maar ook reden te over om dat niet te doen, alhoewel het eerste (GodZijDank) wel zwaarder weegt.

Vandaag is het vrijdag de 30e van september en als alles goed gaat stappen Anita en ik eind van de middag in haar auto en rijdt zij ons naar Nunspeet voor de 1e try-out van Jeans, seizoen 26, The Magic of Jeans – De Magie van Jeans. Zaterdag zou ik met Liesbeth naar de 2e try-out in Uden maar dat hebben we gisterenmiddag na enig overleg afgezegd, althans Liesbeth gaat wel maar niet met mij, zij heeft ander gezelschap gevonden gelukkig.

Heb ik er zin in? Nee!
Mijn hoofd loopt over van diverse zaken, mijn lijf weigert alles momenteel … en kennelijk is dat nog niet genoeg want mijn longen protesteren, ik herken de symptomen, er zit een longontsteking aan te komen. Gelukkig beschik ik over ontstekingsremmers en goede pijnstillers dus jullie hoeven niet te raden wat ik al weer een paar dagen inneem. Zaterdagmorgen ‘mag’ ik me om 8.45 melden op een plek waar niemand graag wil zijn voor zichzelf, wat veel vrouwen ‘slechts’ 2x per jaar hoeven te doen, ik echter ieder half jaar. Of ik daar naar uitkijk? Ech nie!! Maar ja, wat moet dat moet. Diverse alarmbellen gaan af, rode lichten doemen overal op… ik ben er op dit moment eigenlijk wel een beetje (veel) klaar mee. Pas op de plaats, rust hervinden, alleen weet ik op dit moment nog niet hoe……

Dankbaar ben ik voor het begrip van de mensen die het dichtst om me heen staan. Het feit dat ik, hoe klein mijn kringetje dan ook moge zijn, over zulke mensen beschik is alle reden om Happy te zijn. Hopelijk laat dat woord zich vanavond gelden zoals het altijd heeft gedaan, al zoveel jaren lang.

Als het niet gaat zoals het moet…. moet het maar zoals het gaat!!

30 dagen ~ 17

30 dagen ~ 17

30-day-blog-challenge-nl-1Blogpraat:

G L I M L A C H  Wat denken jullie? Zou ik na 10 jaar, 5 maanden en 36 dagen iets kunnen vertellen over dit fenomeen?
Of zal ik het maar houden bij: “Breek me de onfatsoenlijk woord niet open zeg?!”

Het mooie aan bloggen voor mij?
Dat ik mijn ei kwijt kan… Dat het mij op een heel leuke manier veel tijd verdrijft…
En dat ik een paar ontzettend leuke én lieve mensen leerde kennen die mij inmiddels heel dierbaar zijn…

Het minder-mooie aan het bloggen voor mij?
Dat ik me genoodzaakt voelde om op een politiebureau aangifte te moeten doen van bedreiging toen iemand mijn kinderen begon te bedreigen en die persoon door kreeg dat ik me niet van mijn stuk liet brengen ondanks talloze hetzes en bedreigingen die daarop volgden.

Di-Wo 7

Di-Wo 7

DiWo

Di-Wo

Schrijf-uitdaging;

Gedichten op elke 2e woensdag

7 – Gestart op 6 juli 2016

Lees ook de bijdrages van:

An InLinkz Link-up


ed2

Samen gedenken
elkaar kracht schenken.
Herinneringen delen.
Afscheidsrituelen.

Een laatste groet,
op zoek naar moed.
Verstikte stem,
in je hart hoor je hem.

Waar Liefde verwerft,
de muziek versterft,
snikkend gekuch,
ooit keer je terug.