Liefdes-Oppepper

Liefdes-Oppepper

logozingzoZing-Zo –

Limerick op Zondag

163

  • gestart op 29-01-2012

 

 

 

Beluister bijdrages van:


zingzo280216

Er zijn er die niet kunnen vliegen
daar valt dus niets over te liegen
voortplanten gaat door
daar laat men niets voor
natuurdrang laat zich niet bedriegen

Hoe veilig dit stel op een dak, hoog.
Gist’ren in de zon en ook mooi droog
geen spatje regen
dat valt niet tegen
beiden blij dat d’ander niet weg vloog.

Ook op de grond meerdere paren
telkens twee die naar elkaar staren
met veel geklepper
liefdes-oppepper
wij mochten dat ziende ervaren. 

Heerlijk daggie uit…

Heerlijk daggie uit…

Nordhorn-270216a

Gisterenavond laat zag ik dat het vandaag een zonnige dag zou worden. Weliswaar fris qua temperatuur maar wel de hele dag zon en aangezien ik geen zin had om ‘weer’ de hele dag alleen te zitten (manlief is veel aan het overwerken en de jeugd is ook aan het werk) sprak ik met Anita af haar vanochtend vroeg op te halen om naar Duitsland te rijden. Tierpark-Nordhorn is een prachtige dierentuin, alhoewel ‘Uitgebreide kinderboerderij met uitheemse dieren’ een betere benaming zou zijn als je het mij vraag. Olifanten, Giraffes en ander ‘groot’ wild tref je daar niet aan, op Bizons na maar ze hebben wel bijvoorbeeld Luiaards, (gewoon buiten, ongeacht het weer / licht) Laplanduilen, Witte Perzische Luipaard, Wolven en nog veel meer dierensoorten. Waaronder bijvoorbeeld het Hongaarse schapenras Racka, en laten wij nou het geluk hebben gehad vanochtend een mama-schaap te zien met in haar kielzog en wel heel klein jong nog… geboortedatum ben ik helaas vergeten…

Nordhorn-270216b

Dit park is opgericht in 1950 en er vertoeven zo’n 1700 dieren. Dat men ook in Duitsland weet van ‘prijzen verhogen’ merkten we vanochtend want de entreeprijs was niet meer 7,50 euro maar 8,50 euro.. jawel een euro-rb meer uit onze lijven, glimlach Het ligt op ongeveer 5 kwartier rijden vanaf Assen dus op Emmen en Leeuwarden na de dierentuin die het dichtst bij ligt.

Nordhorn-270216c
De wind was straf en fris maar de zon heeft ons niet één seconde uit het oog verloren. Dat wij niet de enigen waren die op dat idee gekomen bleek wel toen we alweer richting de uitgang gingen, de parkeerplaats stond beduidend voller dan toen we daar vanochtend aankwamen. Vroeg zijn wij altijd het liefst omdat het dan het rustigst is en dat dat slim is werd weer volop bewezen.  Nadat het we park verlaten hadden reden we naar het centrum van Nordhorn en daar hebben we in een klein restaurantje heerlijk zitten smullen van gepofte – gevulde – aardappelen met een frisse salade en onze cappuccino niet te vergeten.  Na vervolgens mijn tank (uiteraard) volgegooid te hebben, zo fijn dat tanken in Duitsland, daar wordt mijn portemonnee en bankrekening zo blij van,  glimlach,  vlakbij het Tierpark togen we huiswaarts alwaar ik om half zes binnen kwam vallen en onthaald werd met een verse bak, dampende koffie. Dat ik lichamelijk meer kou heb opgepakt dan ik in 1e instantie dacht weet ik inmiddels, het ouwe lijf kraakt alsof het een lieve  lust is, maar dat mag de pret niet drukken. Het was een heerlijke dag, zo eentje van: alles mag en niks moet… die mogen er best meer / vaker zijn!

Andere foto’s bekijken? Dat kan uiteraard, klik maar HIER! 

“Stout”

“Stout”

logozwijmelenopzaterdaga

 

Marja‘s

Zwijmelen op Zaterdag

172

Gestart op 17 november 2012

 

…ja dat was ik afgelopen dinsdagavond. Ik wist toen dat ik nog 2 voorstellingen te gaan had en dit nummer wilde ik hoe dan ook hebben, niet alleen op foto’s maar ook op film en aangezien er geen dvd’s meer gemaakt worden tegenwoordig besloot ik al vroeg in het seizoen dat ik op het eind van het seizoen 1x ‘stout’ zou gaan zijn.

Gaandeweg het seizoen maak ik heus foto’s, al probeer ik altijd wel dat te beperken om zowel de Jeansjes als mijn mede-publieksleden
niet te storen noch te irriteren. Voor het eerst in mijn Jeans-‘carriere’ dus… heb ik mijn foon gepakt en een deel van de show gefilmd. Eén lied. Eén maar? Ja, één maar. Waarom? En waarom aan het eind van het seizoen en niet aan het begin of ergens halverwege ofzo?
Nou omdat dit Karels lievelingsnummer was, welke ook gespeeld werd bij zijn crematie afgelopen zomer. Een lied dat op zijn verzoek terug kwam nadat het in show 8 ook aan bod was geweest. Dat dit lied een hommage aan hem zou worden had niemand voorzien, Karel nog wel in de laatste plaats.

Dat dit nummer 69 keer opgevoerd zou worden voor publiek en ik het 23 keer live zou mee maken… had natuurlijk elke keer weer zijn impact, met name op Petra, Karels vrouw die zijn taken dit seizoen overnam, en degenen die Karel gekend hebben, dus zeker ook op Nigel om nog maar te zwijgen van op mij.

Gaandeweg het seizoen zie je dat de uitvoerenden de nummers op een andere wijze gaan presenteren, gevoeliger, emotioneler, en dus (ja dat is mogelijk hoor…) mooier voor iemand zoals mij. In geen enkele voorstelling hebben Nigel en ik elkaar aangekeken tijdens dit nummer. In het begin van het seizoen wendde ik mijn hoofd helemaal af, gaandeweg durfde ik wel meer en meer naar hem te kijken maar hem rechtstreeks in de ogen kijken, zijn blik vangen, nee dat gebeurde niet. Mijn emoties beheersen is nou eenmaal een klus waar ik niet zo heel goed in ben.

Weliswaar is dit niet mijn favoriete nummer van seizoen 25 maar emotioneel gezien uiteraard wel de meest belangrijke van allemaal. En ja natuurlijk heb ik de cd al tig keer afgespeeld, maar dat is anders, zo anders!

De kwaliteit is natuurlijk niet om over naar huis te schrijven. Ik ben geen filmer, en bovendien is dit met mijn gsm gedaan en niet met mijn camera maar ik ben superblij het te hebben en dat ik nu de kans krijg het met jullie te delen.

Vonnies Happy Challenge *7*

Vonnies Happy Challenge *7*

Vonnie’s – Happy Challenge – 7 – Gestart op 15 januari 2016

Als het kon… zouden jullie hier nu een foto zien van mij die een gat in het plafond springt… maar aangezien dat teveel risico’s met zich meebrengt, besloot ik het maar bij ‘slechts’ woorden te laten.

Na maandenlange ellende, zeg maar gerust, doffe ellende, op gezondheidsmatig vlak gaat het nu al ruim een week weer heel goed. Er lopen weliswaar nog diverse onderzoeken en ik ben dus in afwachting van de uitslagen maar toch…

  1. Heb weer een rij(tje) nachten zonder onderbreking (én goed) geslapen
  2. Al meerdere nachten geen nachtmerries
  3. Al ruim een week geen paniek-angst-aanvallen
  4. Eetlust keert terug
  5. Buikpijn / darmklachten / hoofdpijn beduidend minder

Doordat het fysiek dus stukken beter gaat wordt ook de inktzwarte deken in mijn hoofd steeds valer, meer en meer vallen er gaten in waardoor het licht binnen kan komen…  Ja ik juich! Weliswaar wél met enige terughoudendheid omdat ik maar al te goed weet hoe snel het weer anders kan zijn , maar de afgelopen week is toch winst die niets of niemand me kan afpakken.

Niet dat ik besefte dat het nodig was, werd ik keihard met de neus op de feiten gedrukt dat ik toch nog steeds niet goed genoeg mijn eigen grenzen bewaak… pijnlijke les geleerd, de afgelopen 6 maanden…. maarrrrrrrr
ik ben weer op de goede weg…. als nu ook de uitslagen nog binnen komen met goede berichten, en dan bedoel ik dus duidelijkheid en bijbehorende oplossingen, ben ik helemaal blij.

Kortom, mijn “Vonnies-Happy-Invulling” kan niet beter ingevuld worden!

25-69-23 – – – De Laatste

25-69-23 – – – De Laatste

DickVanDenEnde Wat in 1985 begon met een idee van deze meneer, die as. 2 maart alweer 2 jaar geleden overleed, leidde tot een allereerste voorstelling van iets dat nog geen naam had op dat moment. 13 mensen op toneel,
1 van hun overeenkomsten was dat ze allemaal een spijkerbroek droegen….
Wat weer leidde tot de naam “Jeans”.

1987, 13 mensen op de planken met microfoons aan lange snoeren, met achter de coulissen apparatuur van waaraf de muziek speelde speelden hun 1e voorstelling. Niemand kon toen vermoeden dat het anno 2016 nog steeds zeer succesvol door de Nederlandse theaters zou toeren en nog minder dat in de loop der jaren veel onbekend talent bekend talent werd.

13 mensen dus, de aftrap werd verzorgd door Viola Couwenberg, Lenette van Dongen, Stanley Doorn, Ellen Evers, Ronny Gorré, Suzan Heijne, Jacco van Lee, Peter Ohlenschlager, Saskia Reemst, Marc Verhoeven, Irvin Vrede, Ans Wesseling en Aga de Wit.

De musici die de muziek maakten waren Geert Sprinck, Jan Faas, Klaas Wit, Gerbrand Westveen, Rob van Stiphout, Hans van de Kant, Wim Overgaauw, Henk SPrenger, Cor Cools, Bert Stoots, Charley Angenois, Victor Kaihatu,
Louis Debij. In die tijd maar ook vele, vele jaren daarna was Bert Stoots verantwoordelijk voor de arrangementen, oftewel, elk nummer dat in een show zou komen kreeg van hem het zo kenmerkende Jeans-jasje mee. En de choreografie was toen in handen van Adam Richens .

Wat is er ontzettend veel gebeurd sinds die 1e show, niet te beschrijven hoeveel mensen hieraan deelnamen, welke muziekstukken een Jeans-jasje kregen, hoeveel plezier dat allemaal heeft gebracht. En dan kan ik niet uit eigen ervaring spreken maar me er wel iets van voorstellen, het vele vele vele werk dat door zoveel mensen jaar in jaar uit is verzet om iets moois op de planken te brengen.

Velen kwamen en gingen weer… .sommigen bleven in de spotlights anders verdwenen eruit, weer anderen verdwenen dan wel uit de spotlights maar niet uit het theaterwerk. De richtingen waarin iedereen ‘verdween’ is ontzettend divers en ook dat zal wel zo blijven. Het artiestenvak is immers een keiharde tegen, zeker in Nederland, niet al te hoge geldelijke beloning. Je moet dus over heel veel doorzettingsvermogen, naast uiteraard een heel grote portie talent, beschikken om het te ‘maken’ .

naidjimVanavond dus de laatste voorstelling van seizoen 25. Waren shows 1, 2 en 3 verdeeld over telkens 2 seizoenen, tellen we dus officieel niet het 25e seizoen af maar het 28e. Net als alle voorgaande seizoenen zijn er ook deze keer vertrekkende castleden. In dit geval dus Nigel Brown en Naidjim Severina, die van mij allebei hadden mogen blijven overigens.  Al hoe on-graag ik hun vertrek ook tegemoet zie, ik gun hen allebei hun volgende fase in hun groei uiteraard van harte.
Gisterenavond, de show waarin altijd allerlei gekkigheden uitgehaald worden, was fantastich. We hebben regelmatig compleet dubbel gelegen van het lachen om de dolkomische acties van iedereen op het toneel. nigel Straks dus Anita op halen en naar Heerenveen… om nog één keer van a-z te genieten met elke vezel in me, van een wel heel bijzondere show met daarin nummers die heel emotioneel beladen zijn, wat een dubbel gevoel oplevert op die momenten, maar dat is oké. Na de voorstelling afscheid nemen van iedereen, en van 2 relatief definitief want ja… ik weet op dit moment nog niet wat die beide heren gaan doen en of ik in de mogelijkheid zal komen hen ergens op te zoeken, dat wil ik uiteraard wel maar of dat gaat lukken is nu nog een vraag waarop geen antwoord voor handen is.

Dan de lente en de zomer door, die ik uiteraard ga vullen met veel dierentuinen en andere leuke buiten-uitjes….. én het afwachten tot de theaters weer hun agenda publiceren en ik weer de optredens bijeen kan gaan sprokkelen om de tourlijst samen te stellen, en u.i.t.e.r.a.a.r.d. weer mijn eigen agenda kan vullen met het boeken van voorstellingen. Daar moet ik dus nog ‘even’ geduld voor opbrengen net als voor wie de nieuwe heren zullen zijn in show 26, Magic.