25

25

Zing-Zo

 

Limericks op Zondag

 

199 – gestart op 29 januari 2012

 

 

 

Dit ‘kind’, onder mijn hart gedragen,
intense strijd om ‘t te doen slagen,
is nu groot en sterk,
dát ‘s maar deels mijn werk,
mocht daaraan mijn steentje bijdragen.

De dood zat ons drie op de hielen.
Magere Hein wilde vernielen!
Van drie kreeg hij één,
twee gingen niet heen,
DANKBAAR is mijn reden tot knielen!

Met hem samen heb ik gestreden,
dit kind “moest” ook ons huis betreden.
Paste in één hand,
mijn ‘grote’ gigant,
25 jaren geleden.

25-31-12

25-31-12

Bennie

 

Halverwege de middag stapten Daphne en ik de auto in en gingen we op weg naar het Rabotheater in Hengelo voor ‘alweer’ een avondje Jeans. Zonder enig oponthoud, hoe verbazend eigenlijk op vrijdagmiddag met het weekendverkeer, kwamen we om half zes daar aan en nadat we de auto in een parkeergarage gestald hadden liepen we een Grieks restaurant in waar we heerlijk hebben gegeten. Daarna op naar het theater om de hoek waar we door Petra hartelijk begroet werden. We hielpen haar, zoals al eerder, met het in elkaar steken van de flyers en de programma’s en  weer even later namen we onze plaatsen op rij 1 in.
Tijdens de maaltijd hadden we het erover gehad wie we als mysterieguest zouden kunnen verwachten, ik had op facebook niets gelezen dus ik wist niet maar ik zei: ‘mijn gevoel zegt me dat het Bennie is…’  terwijl Heidi, de companymanager, ons even gezelschap kwam houden en ik het haar vroeg was haar antwoord: “Bennie!” Weer had mijn gevoel het bij het goede eind glimlach, best fijn eigenlijk wel dat dat maar heel zelden niet het geval is.

 

Xander

De show was weer geweldig, ik wist natuurlijk dat Nigel ziek was geweest en dat ook Sarah zich verre van lekker voelde maar doorzetters als die twee zijn was daar vanavond weinig van te merken. Natuurlijk hoorde ik wel verschil maar ja dat is een bijkomstigheid van mijn scherp gehoor en minstens zo scherp (en bijna altijd accuraat) gevoel.

Na de voorstelling hielpen Daphne en ik, zoals altijd, Petra met het inpakken van haar kraam en nadat we afscheid van haar genomen hadden kwamen diverse castleden voorbij lopen. Her en der met enkelen uitgebreid kunnen babbelen want deze keer hadden ze geen haast om de ‘bus’ te halen. Heerlijk natuurlijk. Uitgebreide knuffelpartijen waren niet van de lucht en met Bennie liepen we naar de belendende brasserie waar bijna iedereen en nog een deel van het publiek een drankje genoot. Op het moment dat wij wegliepen om huiswaarts te keren liep ik bijna rechtstreeks tegen Wil, de producente, op. Wij babbelden nog even over de herhaling van de Jubileumshow op 29 februari, waar we ons natuurlijk ook weer enorm op verheugen.

Wij namen afscheid en zochten de auto weer op tot aan Hoogeveen geen enkel probleem maar daar veranderde dat. Met een auto voor ons waarop in heldere verlichting ” volgen”  afgewisseld werd met “stop” kropen we zo meter voor meter verder. Op zeker moment bleek de middenberm-vangrail verdwenen en werden we naar de andere kant geleid…ettelijke kilometers lang… maar al met al waren we niet om 12.15 thuis maar om 12.25, amper vertraging dus, al voelde dat erger dan het was natuurlijk.

Manlief wachtte ons weer met koffie op en na wat kletsen kon ik de foto’s op de pc zetten en dit logje schrijven. De 31e voorstelling voor iedereen en voor mij de 12e ‘alweer’. Gelukkig duurt het seizoen nog even en heb ik nog 11 te gaan minimaal. Er staan ook nog 2 in de wacht waardoor het aantal op 13 komt …. en nee ik zeg niet dat het daar bij blijft… ik kan immers niet in de toekomst kijken (GodZijDank) .. ik ga voor het genieten en het hoe, wanneer en waarom wijst zich wel als de tijd ervoor rijp is.

 

Vogelvlucht

Vogelvlucht

 

Marja‘s

159e

Zwijmelen op Zaterdag

Het is nog vrijdagmiddag als ik dit bericht type. Zit inmiddels ‘opgedoft’ op de bank nog even het eea bij te werken terwijl mijn hoofd en hart meer en meer naar Hengelo vertrekken, Daphne en ik stappen zo meteen de auto in om het ‘achterna’ te reizen.
Van de week kwam onderstaand filmpje online voorbij op Facebook en natuurlijk heb ik het ‘gejat’ en staat het sindsdien in mijn zijkolom. Of jullie het al gezien hebben of nog niet… weet ik natuurlijk niet… maar mochten jullie even in een korte vogelvlucht willen zien wat wij vanavond weer voorgeschoteld krijgen klik dan maar op het pijltje…

Als een feniks

Als een feniks

261115b

Niets meer afwijzen,
alles diens waarde prijzen,
uit d’as herrijzen.

261115c
Liefde (h)erkennen,
j’ermee laten verwennen,
niet meer wegrennen.

Niet meer mee stoeien,
de narigheid ontgroeien.
Geen tijd verknoeien.
Accepteer, niets verfoeien
maar volledig opbloeien.