Uitbreken?

~ ~ Marja‘s

91e

Zwijmelen op Zaterdag
 
De titel van dit nummer slaat wel op mij momenteel. Met zwartgallige humor: “krom loop ik toch al dus het valt niet op dat mijn schouders ‘zwaarder’ beladen worden” grinnik ik me er maar zo goed en kwaad als het gaat doorheen. Uit diverse hoeken komt naar en zorgelijk nieuws en dan valt het niet mee de ‘zegeningen’ de boventoon te laten voeren al kan ik nog zo goed relativeren, mede dankzij gebruik van die ‘vreemde’ humor.

Opgeven is al lang geen optie meer voor mij en dat is ook nu niet aan de orde natuurlijk maar zo af en toe is het heerlijk weg te dromen in het uitkomen van de wens om er even helemaal tussenuit te knijpen, levend en wel uiteraard *glimlach*.

Gelukkig heb ik veel Jeans-voorstellingen in mijn agenda dus één van de mooiste vormen van afleiding die er bestaat maakt intensief deel uit van mijn bezigheden. 2,5 uur per show genieten tot op het diepste puntje van mijn gevoel van 8 + 4 prachtige mensen die, met behulp van hun crew achter de schermen , heel hun ziel en zaligheid gepassioneerd ten tonele brengen.  Gepassioneerd zoals ook de mensen waren in mijn bijdrage vandaag!

WE-300 … net ff anders

(oeps….. heb ik een bericht van Plato verkeerd geïnterpreteerd, zie ik dat pas nadat ik mijn verhaal al klaar had….weer deleten vind ik zonde )

we300vanplato

 

~ Plato‘s 67e WE-300

~ Thema  november 2015 :

~ Mededeling

Ze kwam die ochtend op kantoor binnen en in de garderoberuimte stond haar liefste collega en vriendin al op haar te wachten. En? En? En? Toe vertel nou?

Ze glimlachte en zei: Nee nog steeds niet!
Dan straks, zodra de winkels open zijn naar de overkant gaan hoor !
Ze glimlachte weer en antwoordde: is goed lieverd, zal ik doen.

Ruim 1,5 uur later liep ze het kantoor uit, stak de weg over en ging de bedoelde winkel in en haalde iets op. Terug op kantoor ging ze terug naar de garderobe, op de voet gevolgd door haar vriendin. Zonder het vragen, zonder erover na te denken, stapten ze samen de toiletruimte in, die was ruim genoeg. En enkele, zeer zeer zeer spannende minuten later kwamen ze er beiden helemaal gelukkig weer uit.
Enkele collegae keken het duo aan en de nieuwsgierigheid lag overduidelijk op iedereens gezicht. De uitstraling van beide dames was antwoord genoeg.
Een feestdag, ze verliet het kantoor nogmaals om aan de overkant van de straat een andere winkel binnen te lopen om even later terug op kantoor iedereen van schoteltjes en vorkjes te voorzien waarna gebak uitgedeeld werd.

Later die dag liep ze met manlief naar een huis, twee straten verderop.
Schoon-vader was die dag jarig en dat zouden ze gaan vieren, en hoe !!
Zijn 53e verjaardag zou heel speciaal worden, in ieder geval voor hem.

In alle consternatie van die dag had ze helemaal vergeten een cadeau te kopen maar hem kennende wist ze dat dat geen enkel probleem zou zijn, haar cadeau was immers één van zijn grote wensen en ondanks dat dit cadeau niet ingepakt kon worden wist ze wel dat hij er helemaal gelukkig van zou worden.  Blijer kon ze hem nergens mee maken.

Ze feliciteerde hem met de woorden: Van harte gefeliciteerd opa!

25-7 Assen

257asseneileen

Vrijdagavond laat, even voor middernacht. Heb net lekker gegeten, wat ik meestal doe als ik thuiskom van een voorstelling want vooraf eten bevalt meestal niet… Even voor 7-en vanavond ging de deurbel en werd Cornma door haar man bij ons afgezet, na de nodige knuffels over en weer, en uiteraard het trakteren van de honden hier, vertrok hij weer. Cornma en ik rookten nog een sigaretje met manlief en daarna stapten we de auto in, op weg naar de Nieuwe Kolk, het theater hier in Assen. We moesten via een omweg want de stad ligt hier behoorlijk op de hobbel al geruime tijd, en dat duurt ook nog wel even…, maar niet al te veel later reden we dan toch de parkeergarage in. Eenmaal boven in de foyer zaten Anita en Greet al op ons te wachten en weer even later hadden we onze plaatsen op rij 1 ingenomen.

Een avondje Jeans met iemand naast me die het nog niet kent maakt het altijd weer extra spannend maar gelukkig had deze nieuwelinge het prima naar de zin. Zoals altijd vloog de avond weer om, weer een prachtige show en deze keer was Eileen de mysterieguest en stal ze een deel van de show, geheel terecht uiteraard. Na de voorstelling namen we afscheid van Anita en Greet en reed ik Cornma terug naar haar lief waarna ik terug reed naar huis waar mijn manlief met eten op mij zat te wachten, en koffie natuurlijk. Nog even met de jeugd gekletst en nadat zij naar boven gegaan waren kon ik de laptop pakken.

Mijn hoofd nog vol klanken en diverse beelden op mijn netvlies, wat een heerlijke wijze om bij te ontspannen en weer op te laden, het zijn herinneringen om te koesteren en dat doe ik dan dus ook!! Nog maar aftellen tot as vrijdag, want dan ga ik met Daphne naar Jeans in theater Van Beresteyn in Veendam.
Wij gaan wel van te voren uit eten ergens en ook even weer helemaal bijkletsen want het is al weer een tijdje terug (veel te lang eigenlijk) dat we elkaar in de ogen konden kijken, dus daar verheug ik me ook dubbel en dwars op.

Welterusten voor strakkies… fijn weekend alvast!!

17-P

ABC-Wednesday-17aMrs. Nesbitts’ ABC-Wednesday
Round ~ 17
P

Hello and good morning, -afternoon, -evening, dear people who participate
is this wonderful photomeme, which is a joy to me, week after week.
Always curious to what everyone of you comes up with.

This week’s challenging letter is P. The word i’ve chosen is “PALACE”.
This palace is called Sans Souci, in Potsdam-Berlin. The build started in 1745.

 

Hallo en goedemorgen, -middag, -avond lieve bloggers, al dan niet deelnemend aan deze mooie foto-uitdaging  waaraan ik elke week weer veel plezier beleef. Altijd weer vraag ik me af waar men mee komt… De uitdagende letter van deze week is P. En ik koos voor het woord “PALEIS”. Dit is slot Sans Souci, in Potsdam bij Berlijn.
De bouw begon in 1745.

abc-wednesday-17Pa

Wishing you a wonderful day with lots of interesting and entriging P’s, to be found through: ABC-Wednesday

Wens jou een fantastische dag toe met veel interessante en intrigerende P’s die te vinden zijn via ABC-Wednesday

Vogelvlucht

 

Zing-Zo

Limerick op Zondag

 

vogelvlucht-zingzo-251015a

Je zal maar als uil moet leven
afhank’lijk van wat wordt gegeven
want jouw levensduur
door Moeder Natuur
geschonken, kan lang zijn of even.

Een kwestie van voedsel vergaren
dag in dag uit, dát tal van jaren.
Elke dag die strijd
met vangst soms verblijd,
soms ook zitten op honger-blaren.

Bij gebrek aan helpende elven,
vecht jij met de aardse gewelven.
Wat het ook maar is,
grijp je raak of mis,
altijd zal d’één d’onderspit delven.

 

 

25-6 Hoogeveen

johnvoois

Het al weer vrijdag inmiddels…. ben ongeveer een half uur thuis inmiddels na een avondje Jeans in De Tamboer in Hoogeveen waar ik eerder vanavond met stresskip Grode Kloine Zus heengereden was. Ze zat al heel lang op zeer belangrijk bericht te wachten en dat kwam maar telkens niet…. terwijl wij even later met Petra van Karel in de foyer aan de koffie stonden pingelde haar telefoon en even later zagen Petra en ik aan happy Anita om ons heen dansen, haar avond kon niet meer stuk, dus de mijne al helemaal niet!

We hadden weer kaartjes op rij 1 en weer in het midden, net als afgelopen zaterdag en dat gaf mij na de pauze natuurlijk de uitgelegen kans om de Mysterie-guest John Voois, (Jeans-15) te fotograferen.

Zoals altijd vloog ook deze avond weer veeeeeeeeeel te snel voorbij en ook net als altijd liep ik ook vanavond met een soort van heimwee-gevoel in mijn buik terug naar de auto. Ach ik mag niet zeuren, ik ga al heerlijk vaak en na nu kan ik weer aftellen tot zaterdag over een week want dan is de club in mijn hometown, Assen, heerlijk vooruitzicht toch?! Heb er nu 6 gehad en er staan nog 14 in de agenda plus 2 in de wacht… en wie weet komt er nog wel wat bij ook…we zullen het zien.

Op naar bed…. morgen (straks dus) weer bijtijds op en naar De Hoge Veluwe met Daphne, ook daar heb ik veel zin in, welterusten!!

Al ‘t goede komt in 3

…zegt men zo mooi…. en daar ben ik het wel mee eens, op dit moment in ieder geval wel glimlach.

3xgoeds221015

Ben nu heerlijk thuis…. mijn trio is op hun werk… de 3 honden liggen te slapen op de banken en het poezebeest in de vensterbank. Heerlijk stil in huis… even niets om de oren… man wat is dat lekker zo af en toe!

Na een lange en drukke ochtend nu tijd voor mezelf en even ‘alles’ mogen maar vooral niets ‘moeten’. Ja, oke, ik geef het toe, ons huis kan wel een soppie gebruiken en ook een stofzuigerronde is geen overbodige luxe maar heej, ik ben geen slaaf van het huishouden of wel dan? Dus niet hè? Kootje kiest ff voor zichzelf.

Aan het vroege begin van de avond ga ik dan Anita ophalen en neem ik haar mee naar Jeans in theater De Tamboer in Hoogeveen. Die uitjes, even het hoofd leeg/vol maken door/met iets anders is goed voor ons allebei. En het is natuurlijk prachtig dat zij altijd wel mee wil en ik dus nooit alleen hoef.

Morgenochtend dan vroeg uit de veren… met Daphne de auto in en op weg naar De Hoge Veluwe voor een dag “Avontuurlijk fotograferen op de Hoge Veluwe” onder leiding van Rob Doolaard. Geen idee hoe laat we weer thuis zullen zijn maar eenmaal thuis ga ik vast wel en log erover schrijven en uiteraard de foto’s plaatsen, tenzij ik er helemaal niks van terecht breng natuurlijk glimlach

Zaterdag is mijn agenda leeg en dat wil (moet) ik uiteraard zo houden. (Hopelijk) Heerlijk lang uitslapen en bijkomen van de afgelopen week en tegelijkertijd energie bij elkaar sprokkelen voor de week die komt.

Zondag dan…. enige tijd geleden schreef ik er hier al over. Dan zal ik aan het van de middag in de auto stappen en naar begraafplaats De Boskamp rijden waar ik één van de vrijwilligers zal zijn bij Alom Gedenken… Wat ik precies allemaal ‘moet’ doen (ik MAG!!!) weet ik nog niet maar ik ga in ieder geval enkele gedichten voordragen. Zaterdag zal ik dus deels bezig zijn met het of zoeken in mijn gedichten welke van toepassing zijn of er welke gaan schrijven. Alhoewel het een bijeenkomst is met pittige lading verheug ik me er toch ook heel erg op want de sfeer onderling met zoveel mensen, waarvan je 99% niet eens kent is onbeschrijflijk… hartverwarmend en ontroerend …zijn woorden die in mij opkomen. Het is in ieder geval iets waar ik bij wil zijn en waar ik nu naar uit kijk. Mochten jullie nou willen weten hoe dat er ongeveer uitziet… kijk dan naar de foto-impressie van 2014 van Kristel Dallinga van Fotostel van Fotostel.

Jullie snappen wel dat ik mijn zegeningen tel en soms (net als jij Corry) de tel kwijtraak gimlach