Sprakeloos

karel2

en toen ineens, vanmiddag, was je er niet meer….
wat doet dat zeer!
In het volste vertrouwen, ooit komt die keer…
dan zie ik je weer!

Dag dag lieve schat, ontzettend bedankt voor al die mooie herinneringen die we samen delen!

Uitdaging-Vrijheid

Reismeermins Invalshoek ~ Thema: 26 juli 2015 = Uitdaging-Vrijheid

Reismeermin is weer terug in blogland, joepieeee. Met een goede binnenkomer, een nieuw thema voor haar schrijf-uitdaging; Invalshoek, en wat voor eentje! Een thema dat (zou kunnen toch?) voor mij gemaakt is!

Ik ben ‘gezegend’ met een aantal makkes. Eentje daarvan is dat ik in een, weliswaar gecontroleerde, paniekaanval kan schieten als ik denk aan situaties waarin ik mij moet begeven. Daar waar mensenmenigtes zijn bijvoorbeeld. Festivals, winkelcentra, mega-concerten zijn dus situaties die ik mijd, maar ook feestjes, visites waar een huiskamer vol mee zit en ga zo nog maar even door. Die keren dat ik er bewust voor kies om me toch in zo’n menigte begeven doe ik dat omdat het met een passie te maken heeft, Jeans en fotografie. Zo’n uitje kost mij mentaal veel energie omdat ik me een soort van oogkleppen moet opzetten. Dat is bij Jeans en dierentuinen letterlijk gezien niet handig maar ik heb er een manier in gevonden. Een andere makke is dat ik helemaal van de leg kan raken door geluiden. En toch ga ik met regelmaat die uitdaging aan, zij het dan altijd in gezelschap die mij kent en weet dat ze op mij moeten letten maar ook hoe te handelen als het ‘fout’ dreigt te gaan.

Die uitdaging aan gaan was een tiental jaren geleden geen optie. Ik zat als een angstig vogeltje in de hoek van de bank en schrok me wezenloos van alle dingen inclusief geluiden die onverwacht gebeurden. Het idee dat ik ergens geen controle over had zorgde regelmatig voor paniek-& angstaanvallen. Tegelijkertijd was ik enorm boos op mezelf, vond dat ik ‘normaal’ moest doen, me niet zo aan moest stellen, er was immers niets om bang voor te zijn? Maar toch! Die angst heeft me dusdanig in de greep gehad dat ik op een gegeven moment het huis niet meer uit durfde, het is zelfs een tijd zo erg geweest dat ik onze slaapkamer niet eens uit durfde. Totaal van de wereld, mentaal dus. Op een gegeven moment had niemand meer vat op mij en sloeg de suïcidaliteit toe. Er moest iets gebeuren, iemand moest iets doen maar niemand wist wat en hoe, ook ik niet. Tot ik op zekere dag, na 3 zelfmoordpogingen gedaan te hebben, en weer laaiend kwaad op mezelf was omdat ik zelfs dát niet kon volbrengen, de telefoon pakte en de bedrijfsarts van mijn werkgever belde. Zij handelde en gaf mij de 1e duw om het leven weer op te pakken.

Langzamerhand kroop ik weer omhoog. Eén van de grootste duwen was wel dat Joop op zoek ging naar andere woonruimte, het huis te koop zette zonder een bord in de tuin, niemand mocht het weten, en zich een huis in een andere woonplaats aandiende, die gekocht werd. Vanaf dat moment groeide het besef dat ik weer vrij was en kon ik langzaamaan, stapje voor stapje, weer die vrijheid uitbouwen en ervan genieten. Inmiddels ben ik zover dat ik die vrijheid enorm waardeer, maar ook weer met plezier leef. Wel met dien verstande dat ik nog steeds de drempel overschrijd met een gevoel van ‘deze uitdaging durf ik wel aan’. Ik weiger me zelf weer op te sluiten in huis, in een denkbeeldige cocon van bescherming, en die weigering geeft de kracht die ik, nog steeds, nodig heb om het huis te verlaten en dingen te doen waar ik heel gelukkig van word. Ik heb er geen problemen meer mee dat ik bepaalde dingen niet kan, of beter gezegd, niet wil omdat ze me teveel energie kosten dat ik niet daaraan wil besteden. Ik ken nu heel goed mijn mentale en fysieke grenzen en die bewaak ik. Dankzij therapie heb ik geleerd dat ik dat mag doen, dat ik niet een egoïste ben door iets te verkiezen te doen of te laten, ook al kunnen (willen) andere mensen dat niet begrijpen. Dit is mijn leven en ik moet leven met de gevolgen van elke actie die ik onderneem. Mijn uitdaging. Mijn vrijheid.

Spelen

Zing Zo – limerick op zondag
Zing ook mee met:
Marja
Rietepietz bij Marja
Rietepietz bij mij
Ria
Ria bij mij

 

Mocht jij je vandaag soms vervelen,
kom dan maar bij mij buiten spelen.
Sla hier de toon aan,
laat ons dansen gaan,
en veel plezier met elkaar delen.

Je mag zelf de melodie kiezen,
zolang je niet gaat zitten kniezen.
We bouwen een feest,
goed voor lijf en geest,
dat mag je nooit uit ‘t oog verliezen.

De vleugel heb ‘k al laten stemmen,
nu jij nog je niet laten temmen.
Leef je volop uit,
geluk is de buit,
laat dus niets of niemand jou remmen.

Billy

Marja’s Zwijmelen op Zaterdag
sinds 17-11-2012 – 141

Op de middelbare school had ik een leraar die groot fan was van JRR Tolkien. Hij sprak met zo’n vuur over die schrijver en diens boeken dat ik die boeken uit de bibliotheek haalde en ging lezen en vanaf dat moment was het ‘hooked, lined and sinker’ voor mij wat die schrijver betreft. Inmiddels 40 jaar later is dat nog steeds zo. Zeker eenmaal per jaar lees ik zijn meesterwerk ‘In de ban van de ring’ en nog telkens ontdek ik weer dingen die ik niet wist. Een jaar of 15 geleden ongeveer kreeg ik het boek cadeau en ondanks mijn zuinigheid erop is hij toch al wel her en der een beetje beduimeld.

Geen filmregisseur durfde het aan dit verhaal op het witte doek te brengen tot daar ene Peter Jackson kwam. Zeer zorgvuldig castte hij de rollen met acteurs waarvan bekend was dat een rol in een verfilming van dat boek een lang gekoesterde droom was. 19 december 2001 ging het 1e deel van de trilogie in première, The Fellowship of the Ring. Deel 2; The Two Towers, volgde op 5 december 2002 en deel 3; Return of the King op 1 december 2003. En ja alle keren zat ik op die datum in een bioscoop, de 1e in Leiden, nrs. 2 en 3 in Hoogezand, met telkens hetzelfde gezelschap, net zo idolaat als ik. Nadat de extended versies te koop kwamen schafte ik die natuurlijk gelijk aan, inmiddels al lang grijs gedraaid schonk ik ze aan iemand die ze niet had maar wel wilde hebben en verving ik mijn collectie voor de blue-ray versie. Peter Jackson pikte de volgende uitdaging op om nog een boek van JRR Tolkien te gaan verfilmen. The Hobbit in dit geval. Nagelbijtend spannend natuurlijk, wij maar afwachten wanneer we weer een bios in mochten duiken. Deel 1: The Hobbit: An Unexpected Journey, kwam uit op 14 december 2012, deel 2; The Desolation of Smaug kwam uit op 11 december 2013 en de laatste; The Battle of the Five Armies kwam uit op 10 december 2014. Deze drie bekeek ik, in het ‘vaste’ gezelschap in de bioscoop van Assen. En ook, zodra het mogelijk werd, schafte ik de blue-ray versie aan. Eén van mijn materiële rijkdommen is dus wel die collectie van beide boekverfilmingen. Nu zit ik al weer een hele tijd op een soort van wipstoel omdat ik maar wat graag de 3d-versie wil aanschaffen maar dat heeft geen zin zolang we niet een tv hebben die dat kan uitzenden. Ik kan me werkelijk h.e.l.e.m.a.a.l. verliezen in die boeken maar ook in die films. Iedere keer weer kijk ik met verwondering naar hoe het verhaal zich ontplooit en wat de schrijver voor een fantastisch brein moet hebben gehad maar ook wat het creatieve team voor sterkte staaltjes heeft moeten verzinnen en uitvoeren om Peters droom te verwezenlijken. Het blijft me verbazen!!

In de extended versies zitten ook meerdere dvd’s waarop je ziet hoe veel tot stand is gekomen, vanaf het 1e moment dat men een idee besprak tot de daadwerkelijke uitvoering ervan. Machtig interessant en dat maakt dat je met een nog intensere blik naar de films kijkt. Wat dat bekijken betreft is het zo dat ik die niet altijd kan kijken wanneer ik wil. Als manlief thuis is gaat dat bijv. niet omdat hij er niets aan vindt. En dan is het dus wel handig dat je een ‘abnormaal’ slaappatroon hebt. Ik slaap al jaren gemiddeld 3 a 4 per 24. En met name als manlief dus nachtdienst heeft, hij gaat dan om 20.30 de deur uit en komt om 6.45 weer binnen, kan ik dus een LotR- of Hobbit-marathon plannen omdat elke film 3 dvd’s bevat en ik dus al snel zo’n 8 uur verder ben voordat ik ze allemaal (weer)gezien heb 😉 En nee, het verveelt nooit, nog steeds niet!

Eén van die acteurs uit de trilogie “In de ban van de ring” was de Schot Billy Boyd die de rol van Peregrijn Toek speelde. Pippin, zoals hij genoemd werd, deed veel ‘domme’ dingen in het verhaal, een gouden hart maar te spontaan, eerst doen en dan eventueel nadenken. Was natuurlijk niet altijd slim maar het is voor een lezer/kijker onmogelijk boos op hem te worden, soort van hoog aaibaarheidsgehalte dus. Dat veel acteurs meer kunnen dan alleen maar een personage neerzetten, en Billy dus ook, blijkt uit onderstaande bijdrage.

Er gaan geruchten dat Peter Jackson overweegt om nog een boek van Tolkien op te pakken, The Silmarillion”. Ook gaan er geruchten dat hij daarvan heeft afgezien omdat het te complex zou zijn. Geruchten die elkaar tegenspreken dus. Mijn gezelschap en ik kunnen niet afwachten, en vertrouwen het hem meer dan toe, maar dat leg geen gewicht in de schaal helaas. We blijven dus hopen op een “ik ga het doen” van zijn kant, hoop doet leven niet waar?

Nu eerst maar even luisteren naar Billy met een prachtig stuk muziek uit de 1e trilogie. Veel luisterplezier en een fijn weekend gewenst!

Oud

Dale’s Thursday Challenge ~~ Thema 23-30 juli 2015:
OLD (Klassiek. Antiek. Roestig. 2e-Hands. Lang geleden, Veroudering. Senior)

radza1

Radza sr. (De Keizer – 1963-2013)
Tot aan zijn overlijden op 1 oktober 2013 was de 47-jarige Radza de op één na oudste olifant van Europa. Radza kwam in de eerste week van oktober 2003 vanuit de dierentuin van Riga-Letland naar ZOO Emmen-Nederland. Met zijn ruim 7000 kg was hij de grootste en zwaarste Aziatische olifant in Europa. In Riga had hij al een dochter en daar kwamen vervolgens in Emmen nog eens 15 nakomelingen bij waarvan Radza jr. (De Keizer: 16-5-2014) en Ravi (De Zon: 20-7-2014) de laatsten zijn.

Until his death on october 1 in 2013 Radza sr. (47 years old) was but one the oldest male elefant in Europe. In the first week of october 2003 he was transported from Riga-Latvia to ZOO Emmen-THe Netherlands. Weighing more then 7000 kg he was the largest and heaviest Asian Elefant in Europe. In Riga he fathered one daughter. In Emmen he fathered 15 childeren more, the last two are Radza jr. (The Emperor: 16-05-2014) en Ravi (The Sun: 20-7-2014).