Kleinood

Zing Zo; limerick op zondag

Marja / Fréderique / Rietepietz bij mij / Rietepietz bij Marja / Hanny bij mij / Ria / Ria bij mij

<

div align=”center”>kleinnood
<br/

Als hier de brievenbus ratelt,
slaan honden aan als afgeranseld.
Ik reageer niet,
althans niet subiet,
totdat rust terug is gewandeld.

Het meest op de mat mag weg blijven,
maar heel soms mag iets ook beklijven.
Bijvoorbeeld vandaag,
zoiets als dit graag.
Van een heel lief iemand een schrijven.

Onverwacht voor mij kwam dit kleinood.
Dat iemand uit liefde mij aanbood.
Mijn ziel werd gevoerd,
‘t hart raakte ontroerd.
Kostbaar, onbetaalbaar, dank is groot.

2e plaats

Marja

Zoals al wel bekend wacht ik al een hele tijd op het ‘opduiken’ van filmfragmenten uit de nieuwste Jeans-show zodat ik de songs in deze show die mij extra raken met jullie kan delen. Tot op heden zijn die er nog steeds niet. Al sinds jaar en dag is show 8 mijn favoriet. Hoe goed en mooi ook de shows daarna, geen haalde het bij 8. (Draaide in het theaterseizoen 1998/1999).

De shows daarna waren ook heel goed maar toch net ietsjes minder. Tenminste dat vind ik, 100% persoonlijke mening dus. Deze show is hard op weg om show 8 naar plaats 2 te verdringen. Deze show is wel de beste (weer mijn persoonlijke mening natuurlijk) sinds show 8. En wat vond ik zopas tot mijn groot genoegen? Neem 4 minuten een “warm bad” a la Tropical Heat. (Met dank aan: Musicalsites)

(Fréderique….nog 12 nachtjesssss)

En dat was nr. 6

De dag dat ik 52 werd… sloot ik af met een fantastische avond in theater De Voorveghter in Hardenberg, met Anita bij Jeans.

De dag begon met vele lieve berichten op diverse fronten, waarvoor hartelijk dank! De postbode bracht veel leuks en ook de visite was heel gezellig. Vanmiddag lekker gestrekt op de bank doorgebracht zodat ik energie voor de avond zou hebben. Anita kwam hier rond 17.00 en heeft hier gegeten. Tegen half zeven zijn we de auto ingestapt en naar Hardenberg gereden waar we tot op ons bot genoten. Weliswaar niet op rij 1 maar op rij 3. De Voorveghter is niet alleen een heel gezellig theater met ontzettend vriendelijk personeel maar ook een hele mooie zaal en elke rij steekt een behoorlijk stuk boven de vorige rij uit, je kan dus over je voorburen heen kijken, en in zo’n geval is het absoluut niet erg om op rij 3 te zitten. Om half twaalf waren we weer binnen en kon Anita met haar eigen auto naar haar eigen huis rijden. Heb snel de foto’s op de pc gezet en eentje ervan zien jullie hier.

Nog 14 nachtjes en dan ga ik naar nr. 7 naar Martiniplaza in Groningen met Petra en een dag later rij ik dan naar Almere om daar met Fréderique nr. 8 te gaan beleven. ZIN IN !!!

Wachten

Plato – WE300

Een speciale WE want iedereen krijg een thema toebedeeld indien men aangeeft mee te willen doen.

Het begint iedere jaarwisseling te kriebelen. Niet leuk !!! Het eind van het lopende Jeans-seizoen nadert met veel te rasse schreden. Een gevoel van weemoed overvalt me dan steeds vaker want ik weet dat ik afscheid moet nemen van die show, waarvan ik vele malen zo intens genoot. Tegelijkertijd kriebelt er iets anders. En die kriebel is wel leuk. Wordt de maanden die dan volgen ook steeds sterker en daarmee groeit ook de nieuwsgierigheid. Al sinds jaar en dag begin ik al vrij vroeg in het voorjaar de websites van alle theaters af te struinen. Vaak is het zo dat zij hun planning voor het komende theaterseizoen al eerder bekend maken dan dat de nieuwe toer op de website van Jeans bekend is. Zij publiceren het pas als alle voorstellingen definitief zijn en tja daar ben ik dan natuurlijk veel te ongeduldig voor.

De voorstellingen die ik vind vul ik al in op de lijst en eveneens bel ik met de theaters om alvast kaartjes te scoren. Ja ja, ik weet wel, je kan online ook boeken, maar in veel gevallen heb je dan genoegen te nemen met de kaartjes die de computer je toewijst en dat is natuurlijk niet wat ik wil. Ik wil op rij 1. En verder dan rij 5 in de zaal ga ik niet, het balkon is zo wie zo geen optie. En dus moet je bellen maar vooral er vroeg bij zijn. Langzaam beginnen dan nieuwtjes binnen te druppelen. Hoe heet de show, wie blijven, wie vertrekken, wie zijn de nieuwen en dat zorgt weer voor andere zoektochten want de nieuwsgierigheid moet bevredigd. *glimlach*.

Na het talloze nachten aftellen is het eindelijk eind september. De laatste 2 a 3 nachten slaap ik niet of nauwelijks. Die eerste voorstelling mis ik voor geen goud. En dan is “hét” e.i.n.d.e.l.i.j.k. voorbij.

Puzzelen

Zing Zo; limerick op zondag

Marja / Fréderique bij mij / Fréderique bij Marja / Rietepietz bij Marja / Rietepietz bij mij / Fréderique bij mij-2 / Ria /  Ria bij mij / Ria bij mij-2 / Fréderique / Fréderique bij mij-3 / Ria bij Marja /

puzzelen

TV kijken is vaak uitdagend.
Bij crimi’s ook veel denkwerk vragend.
Ik puzzel graag mee,
aan moord overzee,
en ‘Wie? Waarom?’ aan mijn brein knagend.

De Engelse crimi’s staan voorop
Amerika doet ook een ‘good job’.
Scandinavië
Duitsland, België,
Met hen zet ik vaak de tijd graag stop.

En als ik toch zou moeten kiezen,
met wie ik wat tijd wil verliezen;
Dan is ‘t Barnaby,
die ik toch ‘t liefst zie.
Bij crimi’s zit ik nooit te kniezen.

Zal Overleven

Marja

Enige weken geleden kreeg ik het verzoek om een lijst te maken van alle liedjes die vanaf het begin tot nu toe in Jeans hadden gezeten en wie de uitvoerende was geweest en in welke show uiteraard. Terwijl ik zo met die lijst bezig was kwam ook show 5 voorbij. De toenmalige cast van Jeans werkte dat seizoen samen met de Koninklijke Luchtmacht Kapel om de hele show een eerbetoon te laten zijn aan 50 jaar bevrijding. Veel liedjes die vooral in oorlogs- maar ook bevrijdingstijd gezongen werden kwamen in die show aan de orde. Als je aan dat soort muziek denkt kan het bijna niet anders of in je herinneringen duiken klanken op van The Andrews Sisters. Die stijl van muziek (40s-style zoals dat wordt genoemd) werd in de jaren 80 een tijd lang weer ‘hip’ door invulling van Patricia Paay, haar zusje Yvonne Keely en een regelmatig wisselende 3e zangeres, dit trio heette toen Star Sisters.

Dat deze vorm van muziek nog steeds door velen graag beluisterd wordt blijkt wel uit het feit dat in maart 2004 een Italiaanse dame (Marcella Puppini met succes met 2 Britse zangeressen (zussen Kate & Rosanna Mullins) ..een trio oprichtte dat dus al die liedjes van toen in een nieuwe jasje stak en weer voor het voetlicht bracht en nog steeds brengt. De 3 dames waren overigens niet nieuw in het vak, ze hadden alledrie al een behoorlijke staat van dienst in de jazz-wereld, maar dat even terzijde.

Terug naar de lijst dus waar ik mee bezig was. Ik herinner me nog wel veel van de Jeans-shows uit het verleden maar ik weet (uiteraard) niet van elk gezongen lied welke nou precies in welke show zat en welk castlid het zong. Het werd dus veel cd’s terug beluisteren, en dvd’s die van sommige shows gelukkig zijn gemaakt, terugkijken. De muziek van show 5 bleef het langst in mijn hoofd hangen, zelfs vandaag nog. Het is de maand november en dan staat mijn ‘wil om te overleven’ altijd het zwaarst onder druk, zwaarder dan de overige 11 maanden. De melodie van het nummer hieronder komt in deze maand dus ook veel vaker voor in mijn hoofd dan in die andere maanden.

Een heel mooie gelegenheid dus om a) mezelf te plezieren é b) jullie met dit unieke trio te laten kennismaken. Het lied zal ongetwijfeld voor niemand onbekend zijn, dit trio wellicht wel nog op dit moment.