Wat moet dat moet

Zing Zo; limerick op zondag

Zing mee / Beluister de Zing-Zo’s van:
Marja
Fréderique
Fréderique bij Marja
Fréderique bij Greet
Fréderique bij mij
Rietepietz bij mij
Rietepietz bij Marja
Greet
Ria
Ria bij mij

watmoetdatmoet

Wat sta jij nou naar mij te kijken?
‘k Weet: sta in mijn nakie te prijken.
Ik moet aan de strijk,
naakt is toch geen kijk?
Ook wij kennen huishoudpraktijken.

Jij, als vrouw zult het wel herkennen,
‘t huishouden is draven en rennen.
Dagelijks de was,
verwarmd door aardgas.
Je moet wassen en strijken plannen.

Ik wil hier eigenlijk niet klagen,
maar ik wil ook graag iets schoons dragen.
Dus jij begrijpt vast,
dat een giraf wast,
ga jij je ‘t maar niet meer afvragen.

Onuitwisbaar

Marja

Morgen is het 27 juli. Dan is het 18 jaar geleden dat één van mijn meest dierbaren stierf. (Ten gevolge van kanker, een maand nadat zij 62 was geworden.) In de rouwdienst die daarop volgde zong ik op haar verzoek onderstaand nummer. Er gaat nog steeds geen dag voorbij of ik denk aan haar, met regelmaat hoor ik nog haar stem en voel ik haar om me heen. Heb sindsdien dit nummer wel regelmatig geluisterd maar nooit meer gezongen, lukt me ook nu niet zonder dat mijn stem breekt.

Herinneringen zijn er heel veel, we hebben zoveel samen gepraat, vooral in die laatste maanden op weg naar haar sterven. Op PalmPasen, kort voor haar overlijden, is ze gedoopt en heeft ze belijdenis gedaan. Het meeste verdriet had ze op voorhand van de angst die ze had voor haar achterblijvende man. Ze wist dat hij dat niet aan zou kunnen. En helaas bleek ze gelijk te krijgen want enkele maanden later werd hij gevonden, had zich verhangen, en zo stonden we dus aan haar graf om hem bij haar neer te leggen. In hun Leven en Dood, onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Leven en Dood horen bij elkaar, maar wat kunnen beiden pijnlijk zijn!
Tegelijkertijd kunnen de talrijke mooie herinneringen zo troostrijk zijn!
Ik ben me bewust van het feit dat juist in deze week veel mensen daarvan extra doordrongen zullen worden. Hoop dan ook uit de grond van mijn hart dat onderstaand lied hen die het nodig hebben mogen bemoedigen, versterken en troost geven.

Kiekeboe

Zing Zo; limerick op zondag

Marja
Greet
Greet bij mij
Greet bij Marja
Rietepietz bij mij
Rietepietz bij Marja
Emie bij Marja
Wiebeltjes bij Marja
Fréderique bij Marja
Fréderique bij mij
Ria
Ria bij mij

verstoppertje

Zullen wij verstoppertje spelen?
Ik lig me enorm te vervelen!
Die and’ren zijn lui,
niet in een speel-bui,
zijn druk met het vlooien en strelen.

Vertel mij, hoe kan ik jou paaien,
om in jouw tas te mogen graaien?
Al is ‘t buikje rond,
‘k wil iets in mijn mond.
Zo heerlijk toch, iets lekkers snaaien?!

Vandaag gaan we het rustig aan doen,
veel te warm in ons apen-plantsoen.
Bedaard en heel kalm,
in schaduw van palm,
genieten we van ijs met meloen.

Herhalen

Marja

In de loop der jaren zijn er tal van prachtige musicals op de planken gebracht…. sommigen werden al (meermaals) herhaald…. Mijn wensenlijstje op het gebied van herhalingen is redelijk goed gehonoreerd, ware het niet dat er nog 2 open staan…. een lied uit 1 van die 2 deel ik vandaag met jullie.

Invalshoek

REISMEERMIN – Zomerzotheid – Drakerig

Mijn hersenen nog net niet brekend, maar wel stevig krakend, over de invulling van de 61e versie van REISMEERMINs Invalshoek vliegen er tal van verhalen door mijn hoofd, delen ervan natuurlijk, nog geen vaste vorm, geen vaststaand begin noch eind.
Heb ik, net voordat ik Reismeermins nieuwe Invalshoek-thema ontdekte, haar bijdrage gelezen aan Plato’s WE-300, blijft één woord daaruit nog door mijn hoofd spoken, bedenk ik me daaropvolgend dat haar inspiratie voor dat nieuwe thema daar wellicht door ontstaan kan zijn.
“Drakengal”. Een anagram….waar het voor staat kan je dus in Reismeermin haar WE-300 lezen maar ik ga er eventjes op voortborduren… Dat ‘Drakengal’ is onderdeel van mijn dagelijks bestaan, ja sterker nog, van iedereens leven, niemand kan er zonder. Tegelijkertijd denk ik wel zeker te weten dat iedereen eveneens met regelmaat wenst dat hij een stukkie ruimer zou zijn en er toch beduidend minder doorheen weg stroomt, zeker voor zaken waar we het niet voor over hebben.
Drakerig ten top bij tijd en wijle, zeker als de mens de zomer in zijn bol krijgt en aangestoken wordt door anderen mede deel te nemen aan de zomerzotheid.

Reismeermin voegde in het bericht van haar nieuwe Invalshoek-thema een stuk tekst toe, een deel daarvan is: “Het mag met woorden, muziek, in één zin, een alinea, een tekening, een andere crea-bea uiting…”. Ondanks een kleine toelichting hierboven hou ik het vandaag dus maar bij een beeldweergave…. Deze foto is van afgelopen zondag… tijdens een ritje, een zeer nodige pitstop naar het natte deel van een restaurantje. om bij het verlaten daarvan een ‘drakerige zomerzotheid’ in de handen gedrukt te krijgen… De foto benoemt het thema van de invalshoek perfect als je het mij vraagt 😉

ko-130714

Tot Weder-Ziens!!

saskia1saskia2saskia3

Tekst namens Rene, Kelly & Jesse:
Vandaag om 16.00 uur is mijn vrouw, echtgenote,
moeder van onze kinderen Kelly en Jesse,
mijn vriendin, mijn meissie, mijn steun en toeverlaat,
mijn “allesie” … Saskia Gilbert overleden.

Het is niet te bevatten,
zo onwerkelijk terwijl we wisten
dat het zou komen.
Ze was moe, zo moe.
Het doet pijn, zo veel pijn.

Ze vroeg me vanmorgen nog
om dit bericht te plaatsen.
Ze vroeg me om een foto te
plaatsen die ze zelf heeft gemaakt.

Dat ze vrij mag zijn als een vlinder.

Een plekje in mijn hart, door jou ingenomen.

Dubbel, de emotie die mij nu verward.
Verdrietig doch dankbaar, aan jouw lijden is een eind gekomen.

Ik moet je nu laten gaan,
naar nu nog onbereikbare oorden.

Ten afscheid zal ik naast je staan,
vertaalt mijn emotie onuitspreekbare woorden.

Op de grens die ons vanaf nu tijdelijk scheidt,
waar aan beide kanten het licht toch straalt.

Waar nu verdrietige tranen worden geschreid,
die straks door mooie herinneren worden ingehaald.

Bedankt lieve Saskia voor wat je mij hebt gegeven,
dat we met een lach en een traan hebben gedeeld.

Vergeten zal ik jou nooit van mijn leven!
Tot weder-ziens, daar waar jouw lach nu mijn ziel streelt.