Honger

Zing Zo limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick?
Geef mij dan alsjeblieft je link zodat ik die erbij kan zetten……….

Marja
Greet
Fréderique
Minoesjka
Greet bij Fréderique
Greet bij Marja
Rietepietz bij Marja
Elisabeth bij Marja
Fréderique bij Greet
Greet bij mij
Rietepietz bij mij
Fréderique bij mij
Elisabeth bij mij
Ria bij mij
Plato bij mij

Dit eekhoorntje liep op het terras,
in beeldentuin waar ik zondag was.
Helemaal alleen,
waar wilde hij heen?
Hij zag ons en versnelde hij zijn pas.Papa noch mama kwam ons voorbij,
daarmee was ik eerst even niet blij.
Tot personeel zei,
Mama loopt ook vrij,
vast ergens in een struikenpartij.

Wij hebben er naar uitgekeken,
maar zagen nergens levensteken.
Geen zicht van papa,
ook niet van mama,
zij hebben ons heel slim ontweken.

Maak me gek!

Marja

In 2001…..liep ik tegen het eind van mijn 30-er jaren, stond ik op de grens van de overgang van de 3 naar de 4. Ondanks dat ik, in tegenstelling tot veel mensen, er totaal geen moeite mee had niet meer tot de categorie 30-ers te behoren maar deel te worden van de categorie 40-ers…. was er in dat jaar wel een avond die ik niet snel zal vergeten omdat ik me juist die avond heel erg bewust werd van het feit dat ik me dan nog wel niet oud voelde maar dat in de ogen van de jeugd wel degelijk was. In dat jaar namelijk stond ik op zekere avond in een discotheek in een naburig dorp, samen met mijn dochter te wachten tot er een boyband, “BoyBand” geheten, zou optreden. En waarom? Nou simpelweg omdat 1 van mijn favorieten uit een Jeans-cast van een jaar eerder deel uitmaakte van die boyband. Samen met Ivo Chundro, Axel de Graaf, Duncan Anepool en Charly Luske vormde Richard Rodermond die boyband en hadden ze, voordat ze als boyband op tour gingen, de Nederlandse theaters bezocht met hun musical “Boyband”, waarin ook Tanja Jess, Johnny Kraaijkamp jr. en Paul Groot een rol vervulden. Dus tja toen zij als boyband in een nabij gelegen discotheek zouden komen optreden ‘moesten’ we er natuurlijk wel heen. Die avond herinner ik me nog als was het pas gisteren, is het niet vanwege dat optreden dan is het wel vanwege de gefronste wenkbrauwen en talrijke vragende ogen die ik me herinner van de jeugd die die discotheek die avond bevolkte 😉

Zacht

Thursday Challenge – SOFT
(Zacht Licht, Zachte Dingen……)

tc260614soft

Van Levensbelang

Zing Zo limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan alsjeblieft je link zodat ik die erbij kan zetten……….

Marja
Emie bij Marja
Rietepietz bij Marja (1)
Rietepietz bij Marja (2)
Elisabeth bij Marja
Plato bij Marja
Rietepietz bij mij
Greet
Ria

anurafistulata

In Ecuador leeft dit mooi duo,
hoog en diep in groen oerwouds’ plateau.
Bloem heeft maar één wens,
dat snapt ieder mens,
leven op hoog mogelijk niveau!

Je zal maar zo snel moeten groeien,
om 6 dagen te mogen bloeien!
Haar levensbelang,
is voortplantingsdrang,
Eén dier gaat zich ermee bemoeien.

Met 6 centimeter gemeten,
Anoura Fistulata geheten.
Houdt niet in bedwang,
tong, 10cm lang,
en zal de kelk compleet leeg eten.

Centropogon Nigricans’ koppen,
het diertje zal zijn werk niet stoppen.
Hij zuigt elk spoor op,
Leven, kent geen stop!
Daarom mag dit duo nooit floppen!

Wie neemt me mee?

Marja

Soms zijn er van die momenten dat je net dat ene mist…. hoe bijzonder fijn is het dan je te realiseren dat er altijd mensen zijn die je nou net dat ene aanreiken!

Als ik mij alleen en eenzaam voel,
ga ik altijd kijken naar de zee.
En met alle schepen op haar rug,
vaar ik in gedachten mee.
Eén met de zee!

Soms zijn de zee en ik alleen,
en is zij net als iedereen.
Als ik onder haar golven wil,
dan laat ze mij er niet doorheen.
Dat is de zee.

Wie neemt me mee?
Wie durft te beginnen?
Wie laat mij zien hoe mooi een mens kan zijn van binnen?
Wie leidt de weg?
Wie durft te voelen?
Wie draagt het licht?
Wie heeft ‘t zicht?
Wie neemt me mee?

En eigenlijk zijn wij allemaal net zo,
dat we ver onder de spiegel willen gaan.
Naar daar waar alle liefde zit,
maar we zijn te bang om ‘t toe te staan.

Wie neemt me mee?
Wie durft te beginnen?
Wie laat mij zien hoe mooi een mens kan zijn van binnen?
Wie leidt de weg?
Wie durft te voelen?
Ik draag het licht en jij hebt ‘t zicht.
Kom met me mee en open de zee.
Kom met me mee. Kom met me mee.
Wie neemt me mee?

Invalshoek

REISMEERMIN – Verhalenvanger – Kneedbaar

Hij wist het wel, wist ook dat het soms een zegen maar soms ook een vloek was. Zijn hoofd liep er soms van over. Ideeën te over, maar hoe ze in een goede uitvoeringsvorm te gieten was verhaal nummer twee. Toch zette hij op een gegeven moment de eerste schreden nadat velen hem al waren voorgegaan en minstens zovelen, zo niet meer, hem waren gevolgd. Zijn webstek werd de verzamelplaats van veel schrijfsels en hij probeerde naar eer en beste geweten alles een goed plekje te geven. Dit vergde wel het één en ander aan ruimtelijk inzicht maar het lukte hem prima tot op zeker moment.

Het moment kwam dat het hem een beetje teveel werd en hij besloot maar een ander plekje te zoeken voor één van zijn geesteskinderen. Niet zomaar een plekje, nee nee, het moest wel een plaats krijgen waar het alle mogelijkheden had om verder te groeien, waar het gekoesterd zou worden en waar de nieuwe verzorger zich goed van diens taak zou kwijten. Het duurde eventjes maar op een gegeven moment had hij dan toch de meest ideale locatie gevonden en met zorg droeg hij het over aan de beheerder van die nieuwe locatie.

Zij had er een tijdje over nagedacht, zich afgevraagd of zij wel op alle fronten genoeg ruimte zou hebben om deze opdracht met de zorg die het verdiende te kunnen vervullen. Ze zag in eerste instantie de uitdaging maar in tweede instantie het plezier dat ze er van zou hebben. Het werk dat het met zich mee zou brengen kon ze niet inschatten, dat zou de tijd moeten uitwijzen. Toch deed dat haar niet aarzelen en met goede moed begon ze aan haar nieuwste project.

Inmiddels heeft ze er 55 opgepakt en niemand kan zeggen hoeveel er nog zullen volgen maar vooralsnog is haar webstee net als de zijne een verhalenvanger, gevuld met de resultaten van het geknutsel met worden door vele anderen. Hij en Zij kunnen goed uit de voeten want een verhalenvanger raakt nooit vol dankzij de in alle mogelijke vormen kneedbare inspiratie.