Ga

Marja

Ik heb je uitgezwaaid, en dacht
…..daar gaat mijn hele leven.
Ik heb me omgedraaid,
zodat je mijn tranen niet kon zien.
Wat ik voelde, dat wist jij.
Dat is altijd zo gebleven.
Toch kwam het moment,
dat ik je niets meer kon geven

Ga,
misschien vind je ooit de weg terug,
maar ga.
Al lijkt me dat wel erg stug,
oh ga.
Sluit je ogen, houd je dom.
Ga en vergeet.
Kijk niet meer achterom

Een kus dat was genoeg, en ik zei
….. ben je niets vergeten
En dat dit nergens op sloeg,
zoals mijn onverschilligheid.
Een afscheid dat doet pijn,
dus ik had het kunnen weten.
Jij neemt de tijd met je mee,
die ik nooit meer zal vergeten.

Ga,
misschien vind je ooit de weg terug,
maar ga.
Al lijkt me dat wel erg stug,
oh ga.
Sluit je ogen, houd je dom.
Ga en vergeet.
Kijk niet meer achterom.

Maar nu dat je werkelijk,
voorgoed gaat verdwijnen.
Lijkt het alsof ik in het diepe val.
Je laat een leegte in me achter,
die niemand op kan vullen,
Ik zeg niets, je weet dat ik je missen zal.

Ga,
misschien vind je ooit de weg terug,
maar ga.
Al lijkt me dat wel erg stug,
oh ga.
Sluit je ogen, houd je dom.
Ga en vergeet.
Kijk niet meer achterom.
Oh ga!
Vergeet me nu maar vlug.
Ga!
Vind je ooit de weg terug.
Ga!
Het is over, het is donker.
Ga!

Zuiver

Zing Zo limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan alsjeblieft je link zodat ik die erbij kan zetten……….
Marja
Frederique
Frederique bij Marja
Rietepietz bij Marja
Rietepietz bij mij
Frederique bij mij
Greet
Greet bij Marja
Ria

typemuziek

Je hersenen moeten écht kraken,
om zuivere tonen te raken.
De noot in muziek
jazz, pop of klassiek,
al is melodie niet te maken.

‘t Geratel op toetsen of snaren,
helpt ieder akkoorden vergaren.
Zoals de soort gaat,
het moet in de maat,
want anders zijn er veel bezwaren.

Je kunt hartverscheurend gaan janken,
van al die bijzondere klanken,
intense ritmiek,
zo prachtig zo chique,
men zal je met applaus bedanken!

Nicht Anita

Marja

Vroeger, als jong meisje, bracht ik elke vakantie door bij een oom en tante die 2 dochters en 1 zoon hebben. 1 van die dochters heet Anita. In de loop der jaren verloren we elkaar uit het oog maar via Facebook vonden we elkaar weer terug, zo leuk!

Enkele dagen geleden kreeg ik van Anita een Whats-App bericht waarin stond:
Ik vroeg gisteren een Engel over jou te waken maar hij kwam terug. Ik vroeg hem: “waarom kom je terug?” En de Engel antwoordde: ‘Een Engel waakt niet over andere Engelen.’

Een lief bericht dat me ontroerde en waarbij ik gelijk dacht: ‘dit wordt ‘m zaterdag!’
Immers…we hebben allemaal wel van die momenten waarop we ons even willen verstoppen voor de harde wereld om ons heen met al het leed en de pijn erin….dat we, ‘heel even maar’, willen vluchten in een sprookjeswereld. Dromen we daar niet zo af en toe allemaal wel eens van?