WE-300 – ‘Kerstpiekeren’

Plato

Het was rustig….zou ze wel…zou ze niet?
Net alsof ‘t zo moest zijn kwam haar chef de hoek om….
Meneer Spijkerman?
Jongedame, zeg het eens?
Het is erg rustig vandaag, heeft u er bezwaar tegen als ik de rest van de dag vrij neem?
Nee absoluut niet, ruim je bureau maar op en ga gauw, heb een fijne middag, en na een joviale zwaai draaide hij zich om en liep de afdeling af.

Nog geen half uur later liep ze door de stad met redelijk gehaaste tred, ze wist waar ze heen wilde en wat ze wilde halen.
Hun eerste kerst samen moest toch wel iets bijzonders zijn?
Na enkele jaren op kamers gewoond te hebben woonde ze nu een paar maanden samen en enkele dagen geleden waren ze getrouwd, het was tijd hun paleisje in kerstsferen om te dopen, de hoogste tijd zelfs. Nu ze, onverwacht eigenlijk wel, enkele vrije uren had voelde het alsof ze tijd tekort kwam, in haar hoofd ontsponnen zich de wildste idee毛n. Een snelle blik op haar horloge vertelde haar hoeveel tijd ze nog exact over had voor haar kersverse echtgenoot ook thuis zou komen. Ze wilde hem verrassen, het laatste dat hij zou verwachten was een huis aan te treffen in die specifieke sfeer.

Even na vijven ging de deur open, zij merkte het niet, z贸 in gedachten verzonken, in zichzelf mompelend alsof ze met een onzichtbaar iemand een heftige discussie voerde. Om haar heen lagen diverse smalle en langwerpige dozen, de deksels van die dozen er weer omheen, de inhoud open en bloot in het zicht.

Op zijn hurken zakte echtgenoot naar beneden om op haar ooghoogte te komen. ‘Wat is er?’ Haar tranen met moeite onderdrukkend stamelde ze: Ik wist niet welke jij het mooist zou vinden… bovendien past geen enkele!

Zing-Zo

Zing Zo; limerick op zondag….

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij.

Zing jij ook mee met:
MARJA
RIETEPIETZ bij Marja
REISMEERMIN
RIA

De muzikale soep was heerlijk
de reis daarvoor dus onontbeerlijk
Henk, Riet en de kip
heet vocht op mijn lip
z贸 genieten puur en goud eerlijk.

De dag is razend omgevlogen
ook het weer heeft mij niet bedrogen
Van a, b naar c
ik had mooi weer mee
zo ben ik door ‘t land heen getogen.

Met Rineke ging ik bij Mam eten
die kookte hachee moet je weten
toen ‘t theater in
een erg vroeg begin
Tamara had ons niet vergeten.

We mochten toen in de coulissen
dat wilden we voor geen goud missen
de cast en de band
hebben ons verwend
op rij 1 veel energie vissen.

Zwijmelen – 2.1

MARJA

Vroeger…was ik groot fan van ABBA. Alles had ik van ze….nu nog overigens maar dan op cd. Vorige week ergens hoorde ik dat de 4 leden overwegen volgend jaar een soort van comeback te maken om het 40-jarig jubileum hun Waterloo-succes te vieren….een lied dat ik wel toepasselijk vind dus 馃槈

In Memoriam

Zojuist ontving ik het afschuwelijke bericht dat Mart, de man van RIA vrijdagmiddag is overleden. Vanaf hier wil ik RIA en haar familie en vrienden alle sterkte en kracht toewensen om dit verlies te kunnen dragen!

PS..
Het adres van Ria zet ik natuurlijk niet hier neer. Mocht er onder jullie toch zijn die haar een kaartje willen sturen, mail mij dan maar op melodymusic62@gmail.com… dan krijg je mijn adres en zorg ik wel dat de kaartjes bij Ria zullen komen.

Zing-Zo

Zing Zo; limerick op zondag….

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij.

Zing jij ook mee met: nieuw duo: MARJA & RIETEPIETZ

 

Vandaag zal ik mij niet vervelen
want ik moet met woorden gaan spelen.
Een heel manuscript
bijwerken, heel stipt,
tot mooi boek dat het oog zal strelen.

Mijn toetsenbord zal iets verslijten
als mijn vingers zich in ‘t werk vastbijten.
Vanaf het begin
tot de laatste zin,
zal ‘t betere verkoop bepleiten.

Die klus ga ik met Liefde klaren
van pagina 1 af ga ‘k varen.
Tot aan ‘t laatste woord,
een boek zoals ‘t hoort,
al zal ik t zelf niet openbaren.

Dat laat ik over aan de schrijver
‘t is het resultaat van zijn ijver.
Het werk is van hem
het boek vormt zijn stem,
als schrijver is hij echt een blijver!

E茅n jaar : “Zwijmelen op Zaterdag”

MARJA

Vanaf hier natuurlijk allereerst mijn welgemeende felicitaties aan MARJA want vandaag bestaat haar ‘Zwijmelen op Zaterdag’ 茅茅n jaar. Vele prachtige bijdrages zijn er reeds voorbijgekomen en wat mij betreft mogen er nog vele malen zovele bij komen!
MARJA bedankt!

Het leven loopt in de meeste gevallen totaal anders dan je graag zou willen. Sommige dingen kun je be茂nvloeden en anderen daarentegen helemaal niet. Veel is bereikbaar waar minstens even zoveel dat niet is. De gulden middenweg vinden in het nastreven van je doelen zonder daar obsessief mee bezig te zijn is simpeler gezegd dan gedaan. Of het wel of niet met het ouder worden te maken heeft weet ik niet maar ik realiseer het me tegenwoordig vaker dan toen ik dit lied voor het eerst hoorde, zo’n 12 jaar geleden. Laat staan nog langer geleden. Gisteren gebeurde er iets waardoor ik me het weer eens bewust werd en vandaar dus mijn keuze voor vandaag:

Knew the signs
Wasn’t right
I was stupid for a while
Swept away by you
And now I feel like a fool
So confused,
My heart’s bruised
Was I ever loved by you?

Out of reach, so far
I never had your heart
Out of reach
Couldn’t see
We were never
Meant to be

Catch myself
From despair
I could drown
If I stay here
Keeping busy everyday
I know I will be OK

But I was
So confused
My heart’s bruised
Was I ever loved by you?

Out of reach, so far
I never had your heart
Out of reach
Couldn’t see
We were never
Meant to be

So much hurt
So much pain
Takes a while
To regain
What is lost inside
And I hope that in time
You’ll be out of my mind
And I’ll be over you

But now I’m
So confused
My heart’s bruised
Was I ever loved by you?

Out of reach
So far
I never had your heart
Out of reach
Couldn’t see
We were never
Meant to be

Out of reach
So far
You never gave your heart
In my reach, I can see
There’s a life out there
For me.