Zing-Zo

Zing Zo; limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij

Zing jij ook mee met: MARJA & TREES & RIA

bzsept13

Hoera het is eindelijk zondag
waar menig logger zo naar uitzag
een dag naar de zoo
daar gaan we naar toe
morgen volgt vast nog wel een verslag.

Of misschien zelfs nog wel vanavond
lees je hoe de gids ons door ‘t park zond
van achter naar voor
wellicht binnendoor
binnen merken we niks van een koufront

De Bush en de Dessert bekijken
dat zal vast interessant blijken
wie weet wat we zien
en ontmoeten bovendien
we zullen de pret-top bereiken.

In onze groep vandaag drie heren
zij gaan met twaalf dames verkeren
Bastiaan, Ton, Henk
‘t komt goed, is wat ‘k denk,
want humor is niet af te leren.

Minoesjka, Truus, Riet, Daphne, Marja,
Trui, Corry, Hannie en Saskia
Karin, Geesje, ik
zing-zo gegrinnik
heb niemand vergeten zo hoera

De groep zal zich vast wel vermaken
en ook vele lachspieren raken
‘t wordt vast succesvol
door heel de dag lol,
écht zó leuk dat blog-kennismaken!!

JEANS 23

Inmiddels al ruim zaterdagmorgen…. nog hieper van een heerlijk avondje uit…..

Willen jullie een kijkje nemen in de keuken van show 23 – Wings of Dreams, stukjes zien van wat wij gezien hebben ?

Kijk dan maar…:

Zwijmelen op Zaterdag *46*

MARJA

Gisterenavond (of beter gezegd, eerder vanavond, terwijl ik dit schrijf) in de nieuwe show van JEANS kwam een liedje van Pussycat voorbij…. de melodie zit nog steeds in mijn hoofd, ‘vroeger’ draaiden Joop en ik de cassettebandjes en de lp’s die hij had helemaal grijs…. Vele mooie nummers zijn er te vinden…. eentje ervan dus nu voor jullie om even terug te gaan in de tijd en te zwijmelen.

My broken souvenirs Songtext:
For each moment of tears I still held my souvenirs.
Cherry still a copy for a brize.
I could hope, I could feel every, tending memory
Long time after lovers stayed away.
Now a picture of you I have cherrished some true
Even kisst till I’d see you again away.

Refrain:
I am crying today true my memories away
Something die as I cry for my broken souvenirs
Can I reach for the sun
find a place I belong
Now you one of my broken souvenirs

If you leave me again there’s no way you really can
Pasted feels it never make a foul
And if you leave your room
on some raining afternoon
find to see where all where be to soon
It was hard to get all since my memories where gone
but you ever see me again again.

I am crying today true my memories away
Something die as I cry for my broken souvenirs
Can I reach for the sun
find a place I belong
Now you one of my broken souvenirs

Now you one of my broken souvenirs.
Baby you one of my broken souvenirs.

E.i.n.d.e.l.i.j.k.

Het is vrijdag, 27 september…. een datum waar lang naar uitgekeken is en niet alleen door mij. Het is inmiddels middag en de werkweek zit erop, na thuiskomst zopas eerst met de honden gewandeld, althans met Brego en Kobus die sinds vandaag bij ons is en ruim een week blijft. Noah ligt nog boven in bed bij Joop die vanochtend met hem meeging toen die uit de nachtdienst thuis kwam. Daarna de mail afgehandeld, een weblogger ‘in nood’ eventjes snel geholpen. Mijn deelnemers aan de tegenstelling bezocht en nu dus dit bericht maken. ….

Straks stap ik weer de auto in en ga ik Anita halen en vertrekken we richting Deventer. Ik zocht al een hele tijd naar een vloerlamp in retrostijl met als hoofdkleur paars. Afgelopen week, alsof het zo moest zijn, vond ik er eentje die ik helemaal geweldig vond en na wat heen en weer gemail met de aanbieder werden we het eens over de aan-ver-koop. Dussss ergens vannacht kom ik met een opgeladen accu weer thuis na een avondje theater met JEANS en Anita natuurlijk, én een lamp die ik helemaal geweldig vind. Dan ben ik morgen lekker heel de dag thuis en verder geen plannen, behalve dan energie sparen uiteraard voor ons uitje, de Weblog-Meeting as zondag in Burgers Zoo, waar ik me natuurlijk ook enorm op verheug. Hopelijk geldt dat voor iedereen en kan eveneens iedereen naderhand zeggen dat men een hele leuke dag heeft gehad.

Als we in Deventer klaar zijn rijden we door naar Barneveld waar we in Theater De Schaffelaar vanavond de allereerste try-out van de nieuwste JEANS-editie gaan meemaken. De 23e alweer, waar blijft de tijd? Vanavond, net als voorgaande jaren, in een deels gewijzigde opstelling van de cast maar ook van de band. Begon het ooit met een band van 5 mannen, is vanavond de start van een nieuw seizoen met een band van 4 mannen. De bassist en de gitarist, Marco en Kees mogen we opnieuw gedag zeggen nadat deze heren al enkele jaren meedraaiden en we gaan drummer Bennie en toetsenist Shelton als ‘nieuwelingen’ verwelkomen. Wat de cast betreft ook ‘oud’ en ‘nieuw’… geen 8 leden zoals talrijke voorgaande seizoen maar 9 per start van dit seizoen. 5x ‘oud’ en 4x ‘nieuw’. Als altijd ben ik natuurlijk reuze benieuwd naar hoe deze show eruit ziet en laat ik me graag weer verrassen. Mooie bijkomstigheid is natuurlijk zo wie zo dat ik vanavond Karel en Petra ook weer mag begroeten, met ruim 2 uur afstand en drukte aan weerszijden zie je elkaar natuurlijk niet zo heel vaak. Er was eerst sprake van dat Karel er vanavond niet zou zijn maar gelukkig is er eea veranderd waardoor hij er vanavond wel bij kan zijn. Prachtig natuurlijk, te meer daar hij enkele weken geleden (weer) heel ernstig ziek was en hij kantje boord lag. Inmiddels gaat het gelukkig weer goed en als hij zich aan de regels houdt kan hij zijn taken ook prima vervullen… maar ja *grijns* vertel hem dat eens op dusdanig wijze dat hij daar dan ook gehoor aan geeft *grinnik*.

Kortom…..vanaf straks vele leuke uren voor de boeg, dan een dagje rust, en dan weer een heleboel leuke uren. Dingen om naar uit te kijken en dat doe ik dan ook volop!
Vanavond dus het begin van een nieuw, naar verwachting spetterend als altijd, JEANS-seizoen en ook net als voorgaande jaren ben ik blij al weer de kaartjes voor een aantal voorstellingen in huis te hebben. Na vanavond tel ik af tot 19 oktober, een voorstelling in De Lawei in Drachten die ik met Daphne ga bezoeken en daarna naar 9 november in onze hometown Assen, theater De Nieuwe Kolk, die ik ga bezoeken met Niels en Anita en Greet. Daarna dan doortellen naar 26 januari om de laatste voorstelling van het seizoen bij te wonen in theater Geert Teis te Stadskanaal. Voor deze voorstellingen heb ik al kaarten maar er komen ongetwijfeld nog wel een paar voorstellingen bij…..zóóóóó zin in!!!

Zing-ZO

Zing Zo; limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij

Zing jij ook mee met: MARJA in samenwerking met RIETEPIETZ & TREES & RIA

water

Het water wil zich wel verplaatsen
‘t ijs is te dun om op te schaatsen
we keken dus toe
in rust want wel moe
naar zon die haar stralen liet kaatsen…

Het ijs begon snel te verdwijnen
naarmate de zon meer ging schijnen
het smolt langzaam weg
voor loopvogels pech
zij kozen and’re voer-hulp-lijnen.

Zwijmelen op Zaterdag ´45´

MARJA

Het filmpje hieronder valt zo op het eerste oog misschien niet helemaal goed in de categorie van ´zwijmelen….´ omdat het niet iets is dat je zou verwachten.

Toch wil ik het met jullie delen omdat dit filmpje mij terugbrengt naar zo plusminus 15 jaar geleden. Ik zat toen in een heel diep dal waaruit opklimmen onmogelijk leek. Uit totaal onverwachte hoek kwam er hulp, die mij letterlijk en figuurlijk weer op de been hielp maar ook bij mij bleef op de weg die ik toen startte, tot op de dag van vandaag dat nog steeds doet. Binnen mijn emotioneel leven dus wel degelijk een stuk muziek waarbij ik hartgrondig zwijmel.

Het heet overigens ´Animusic´, zoals ook de maker heet. Wil je er meer van weten, kijk dan even HIER

Zing-Zo

Zing Zo; limerick op zondag

Schrijf jij ook een limerick? Geef mij dan je link dan zet ik je erbij

Zing jij ook mee met: MARJA & RIETEPIETZ-2 & RIETEPIETZ-3 & RIA

bzsept13

Vandaag over twee volle weken
dan wordt er heen en weer gekeken
zo: zeg ken ik jou
en: wat zeg je nou
men zal er nog lang over spreken

Daar in Arnhem komen we samen
we ‘meeten’ want ik ging beramen
loggers jong en oud
en dat in meervoud
fijn dat er 16 op afkwamen.

Dat mogen natuurlijk ook meer zijn
opgeven bij mij vind ik dus fijn
kom jij er ook bij
maak iedereen blij
kom in Burgers Zoo toch tevoorschijn?!

Midnight Walk Assen nr.5a

Al een paar jaren organiseert de Rotary Assen in samenwerking met sponsoren een Midnight Walk voor een goed doel. Dit jaar was de RABO de grote sponsor en gisteren was het dan zover….de Midnight Walk in Assen voor HOSPICE ALTEVEER in ASSEN. Een jubileum-uitvoering deze keer want het was de 5e.

Tegen half negen reden Joop en ik hier weg, op weg naar DE KOLK, het nieuwe theater in de stad. Daar aangekomen was het zoeken naar een gratis parkeerplekje en tja op koopavond… en ook nog eens op vrijdag de 13e… we verwachtten dat we de auto niet al te dichtbij zouden kunnen plaatsen. Aan de andere kant van de weg, tegenover het theater, zit de HEMA en daar zijn enkele plekjes. Het lukt me zelden de auto daar kwijt te krijgen maar gisterenavond was het geluk aan onze kant, ik kom aanrijden en prompt rijdt er een auto weg…mazzullll.

We liepen de trappen op en ik ging naar binnen om ons in te schrijven. Daarna liepen we de stad in om Niels van zijn werk te halen, die op dat moment dus al 12 uur gewerkt had…staandes op zijn voeten omdat hij in een winkel werkt…. toen terug naar het theater alwaar er een aantal sprekers waren en de menigte wachtenden groeide. Voor de avond waren er zo’n 1300 inschrijvingen, prachtig natuurlijk, ik zag ook dat de rij om nog in te schrijven erg lang was. Om de wandelaars een beetje ruimte te geven was er besloten de menigte op te delen in groepen van plm. 500 mensen. De eerste groep vertrok om 21.15 en groep 2, wij dus ook, 5 minuten later. Het duurde maar even voordat alle wandelaars op een grote hoop bij elkaar stonden, file dus. We stonden geruime tijd stil en toen bewoog de stoet zich weer voorwaarts. Onderweg kwamen we diverse acts tegen, ontzettend leuk. Het begon ook te miezeren maar de temperatuur was prima evenals de sfeer onderling en de regen deerde ogenschijnlijk niemand. Een groot deel van de route leidde ons door het Asser Bos. Pikkedonker natuurlijk met slechts her en der een schijnsel van een zaklantaarntje. Het pad waarover we liepen was aan weerszijden gemarkeerd door rode glaasjes met kaarsen erin. We hebben nog een poging gedaan ze te tellen maar het waren er teveel…een schatting is moeilijk te maken maar het waren er volgens ons ruim 1000. (als je even bedenkt hoe de organisatie dat heeft gedaan….om de zoveel meter zo’n kaarsje plaatsen en aansteken….en dat een heel lang eind ook nog…)

Bij het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen was van alles te doen. De herkenningsmelodie van Medisch Centrum West was te horen. Er stonden lange rijen tafels met daarachter vele mensen die druk bezig waren de wandelaars te verzorgen met een hap en een snap…. er stonden grote potten klaar met hachee, aardappelpuree, rode kool maar ook vele soorten drankjes, al dan niet met alcohol erin. Diverse ‘acteurs’ liepen rond, verkleed als medisch personeel in hilarische outfits om iedereen te controleren op gezonde lijven en leden. Daarna vervolgden we de wandeling. Bij de vaart kwamen we bij een boot waarop ‘Mad Man Walking’ ons een serenade gaf. Wat een machtige goede band is dat zeg, wauw. Daar bleven we dus een tijdje stil staan, nou ja, stil? Swingend natuurlijk 😉

Onderweg kwamen we ook nog op een grote veld, midden in het bos. Daar was men bezig met het opblazen, dan wel omhoog houden, van een luchtballon. Je kon je inschrijven op een nieuwsbrief en dan een ballonvaart voor 2 personen winnen. Tja…laat dat nou nog steeds op mijn verlanglijstje staan dus huppakee ingeschreven natuurlijk. Nu maar hopen dat het geluk eens een keer aan onze kant is en wij dan binnenkort de lucht in mogen. Lijkt me zo gaaf, van bovenaf foto’s te kunnen maken enzo… duimen dus maar!

Aan het eind van de wandeling kregen we een tasje uitgereikt met diverse zaken erin, waaronder een leuke medaille. Toen was het nog een stukje lopen terug naar de auto omdat het eindpunt anders was dan het beginpunt. We namen afscheid van Niels, die op de fiets stapte om naar huis te fietsen en wij zochten onze auto op. Rond 1 uur waren we binnen… doodop allebei maar wel na een avondje vol plezier.

Ohja…zoals ik al aangaf, aan het begin van de dag waren er zo’n 1300 inschrijvingen. Aan het eind van de avond, toen we op weg waren naar de auto, troffen we iemand van de organisatie, die ons blij vertelde dat er over de 1800 wandelaars waren geweest. Schitterend toch?! Mooi resultaat dus ook qua geld voor het goede doel. Fantastisch!

Ondanks de regen heb ik toch vele foto’s gemaakt. In het donker, al wandelend, zonder statief… tja….de kwaliteit is er dan ook naar, zal ik maar zeggen *grijns*. Ik heb ze niet weggegooid omdat het leuke herinneringen aan een fijne avond zijn.
Nu een rustig weekend in, geen afspraken of plannen, alle tijd dus om bij te komen en me weer voor te bereiden op de week die komen gaat….Wens iedereen een heel fijn weekend toe!

Zwijmelen op Zaterdag *44*

MARJA

Een hart onder de riem voor sommigen van mijn lezers…
Een hart onder mijn eigen riem en die van mijn (v)echtgenoot….

Oók ‘gewoon’ omdat ik het een heel mooi nummer vind! In dit geval niet alleen maar de muziek maar bovenal de tekst.

The road ahead is empty
It’s paved with miles of the unknown
Whatever seems to be your destination
Take life the way it comes, take life the way it is

Horizon in the distance
So close and yet so far away
You shouldn’t be surprised when on arrival
The dream has flown away and fears not here to stay

The road ahead never gives away a promise
The road ahead is a highway or a dead end street
A dead end street

Raindrops on your windscreen
They fall from heaven or from hell
You drive into the light or into darkness
Uncertainty as your guide

The road ahead will never give away a promise
Oh oh, the road ahead is a highway or a dead end street
Woh oh, the road ahead never answers any questions
And nothing is shown along the way, not even tomorrow
With miles of the unknown ahead of you

The road ahead is empty
It’s paved with miles of the unknown
Whatever seems to be your destination
Take life the way it comes, take life the way it is