Wolkbreuk geeft rust

Wolkbreuk geeft rust

De hitte van de afgelopen dagen plaagt niet alleen mij maar ook de dieren weten soms niet waar ze het moeten zoeken. Met name onze Noah kan er zeer slecht tegen, zijn leeftijd gaat een rol meespelen. Voor het weekend merkten we al dat hij zich niet bepaald lekker voelde dus stapte ik gisterenmiddag met hem de auto in om een bezoekje te brengen aan de dierenarts… in tegenstelling tot menig ander dier is Noah altijd heel enthousiast zodra ik hem vraag of hij mee gaat naar Abe dus het bezoek aan de praktijk is met hem nooit een probleem. Gelukkig kon de dierenarts verder niets verontrustends vinden, mochten we na een vitamine-injectie naar huis.

Vanochtend was de lucht enorm betrokken en ik vermoedde een forse bui…. die kwam dus ook… en nee niet 1 bui maar een hele wolkbreuk….en zelfs daar niet 1 van maar 2. Het water in onze tuin steeg zo razendsnel dat ‘t op een gegeven moment tot aan de drempel stond, die hoog is…

Ons huis is prima geïsoleerd en dus erg koel maar toch trok er een aangename verfriste lucht het huis in… de honden vonden dat absoluut niet verkeerd en gingen gelijk liggen en ik hoorde ze allemaal opgelucht zuchten… Precious kwam even later behoorlijk nat over de drempel heen binnen hollen en kroop naast me op de bank…

SchotseCollieBregonoah300713

Joop is inmiddels weer uit bed na zijn laatste nachtdienst. Hij is bezig met ons aquarium, we hebben een algprobleem waar we maar niet van af kunnen komen. Vanmiddag heb ik allemaal nieuwe spullen gehaald, we halen nu de bak helemaal leeg en beginnen volledig opnieuw. De vissen zwemmen even in een andere bak tot we ze weer terug kunnen zetten.

Morgen gaat Joop de hele dag tuinieren bij een bevriende blogster, daar heeft ie zin in. Ik ga morgenochtend heerlijk stoeien met 3 koters en Daphne past hier dan op onze veestapel terwijl Bastiaan aan het werk is. Morgenmiddag komt er dan een 4e hond bij. Een kennisje belde gisterenavond, nog net niet volledig in paniek maar toch. Zij en haar man en kinderen gaan een paar dagen naar Rome en hun hondenoppas liet het plotseling door een onvoorziene noodzaak afweten. Die hond ken ik nog niet, dus stelde ik voor dat ze gelijk even langskwamen om te kijken of de honden met elkaar door 1 deur zouden kunnen. Gelukkig bleek dat even later prima te kunnen dus zijn wij redder in de nood en verheugen we ons erop om vanaf morgen tot en met maandag niet 3 honden te hebben maar 4. Wandelt wel meer in balans natuurlijk dan met 3 nu logeehond Sem hier ook is, We hebben leuks voor de boeg dus de komende dagen, hopelijk speelt het weer mee en gooit een volgende hittegolf niet, letterlijk noch figuurlijk, roet in ons eten 😉

Zing-Zo – @caffepranzo_

Zing-Zo – @caffepranzo_

Zing-Zo: Limerick op Zondag.

Schrijf jij er ook eentje, mag ik dan je link?

Zing mee met de Zing-Zo’s van: MARJA & INUZZ & CORNMA & RIETEPIETZ & RIA & MINOESJKA

Met @rinuzzzz samen de stad in
op pad voor fans-surprise-gewin
bij @caffepranzo_
start daar = cadeau
koffie en thee, ‘t ideale begin.

Daarna gingen w’uitgebreid shoppen
en lieten veel in tasjes stoppen
toen hadden we trek
t’rug naar Pranzo-plek
om ons met lekkers vol te proppen.

We hebben zo heerlijk gegeten
@caffepranzo_ = echt niet vergeten!
Ben je in de buurt
als je maag hong’rig schuurt
geniet dan van hun heerlijk eten!

Invalshoek – ‘Stof tot nadenken / Pijngrens’

Invalshoek – ‘Stof tot nadenken / Pijngrens’

REISMEERMIN

‘dit kan onder plaatselijke verdoving.. het is een handeling van enkele minuten’.. had de gynaecoloog gezegd tijdens de uitleg van de noodzakelijke behandeling die ze moest ondergaan.
Een alarmbelletje begon in haar hoofd te rinkelen, de onrust in haar begon onplezierige vormen aan te nemen….zou ze wel of zou ze niet zeggen wat op het puntje van haar tong lag? Ze besloot het wel te doen want ervaring had haar ondertussen geleerd dat als ze iets wilde, zij voor zichzelf moest opkomen want een ander zou dat niet doen. U heeft mijn dossier gelezen, neem ik aan, terwijl ze hem vragend aankeek. ‘Maak je maar geen zorgen’, zei hij, ‘het komt helemaal goed, ik heb de anesthesist erover geïnformeerd’ terwijl hij haar een geruststellende klopje op haar hand gaf. Toch was ze er niet gerust op…

Een uur later lag ze op OK. Alles werd in gereedheid gebracht. “We gaan goed voor u zorgen hoor, maakt u zich maar geen zorgen, ontspan en voor u het weet bent u terug op zaal..” hoorde ze de anesthesist zeggen. Zonder het hardop uit te spreken dacht ze: ‘Eerst zien dan geloven’. Alsof ze het voorvoelde?

Enkele minuten later klemde ze haar handen zo hard in elkaar dat haar nagels bloed trokken uit haar handen. Zichzelf inprentend ‘doet niet zeer, ik voel niets, alles is oke’ hield ze haar lippen stijf op elkaar…. totdat het niet meer ging en ze het uitgilde, alsof ze tegelijkertijd door het plafond en vloer getrokken en geduwd werd.

Ineens werd het stil in de OK. De muziek werd uitgezet, iedereen had een verschrikte blik in de ogen. Wat was er in de vredesnaam aan de hand met de dame die onder handen genomen werd? Totdat de anesthesist het woord nam en zei: ‘volgens mij werkt de verdoving niet….’ waarop de gynaecoloog antwoordde: ‘ik ken haar pijngrens, ken jij haar dossier?’ De anesthesist antwoordde bevestigend waarop de gynaecoloog weer reageerde met ‘dan hebben we hier te maken met een nieuw soort stof tot nadenken..’

Toen werd het stil in OK, ze voelde een toenemende druk in de injectienaald die in haar hand zat, ze hoorde de stem van de gynaecoloog die tot haar sprak: ‘ga maar slapen, ik zie je zometeen weer’…