Vervolg “Oneerlijk”

Nadat ik het verhaal “Oneerlijk” had geschreven werd het een spannende tijd… Gisterenavond om 23.50 is de zoon van die meneer overleden, 1 maand en 4 dagen na het allereerste teken dat er iets niet in orde was! Geschokt kan ik niets anders dan meeleven met de familie, ondanks dat verder lijden hem bespaard is gebleven is dit een intens triest iets voor iemand van 55 jaar jong. Wens de familie en andere betrokkenen alle sterkte toe!

Invalshoek

REISMEERMIN – Vorst / Afstandelijk

Iedereen had het er over, je kon de tv niet aan zetten of het ging er wel over, ogenschijnlijk alle zenders die ze tot haar beschikking had hadden hun programmering aangepast en spraken allemaal over hetzelfde item. Je zag op alle netten dezelfde foto’s, je hoorde bepaalde zinnen zo vaak herhaald worden dat je er na een uurtje al helemaal zat van werd. Zelfs de buitenlandse zenders hadden het nieuws opgepikt, ze hadden niet hun programmering aangepast maar alle nieuwsitems bevatten het nieuws wel. Op het internet kwamen in no time de gekste dingen voorbij, via Twitter en Facebook kwamen vele grappen voorbij, waarbij ze bij sommigen ervan toch wel haar wenkbrauwen fronste. Het werd weer eens duidelijk dat ook op het gebied van humor de smaken enorm kunnen verschillen, om van respectloosheid maar te zwijgen. Na een tijdje was ze er klaar mee, ze wist het nu wel. De deed de tv uit en pakte haar Ipad en begon zich te verdiepen in een puzzel. Haar gedachten gingen naar het nieuws van de dag. Ze vroeg zich af of ze zo afstandelijk was dat het haar helemaal niet kon schelen. Was ze koningsgezind of juist niet, was een andere vraag die haar ook bezig hield. Ze was noch het één noch het ander, ook met politiek hield ze zich niet bezig dus welke richting zij stroomde wat dat betreft was evenmin totaal onduidelijk. In deze zaken was ze, in tegenstelling tot talloze andere zaken, totaal afstandelijk. Ze was geboren in een koninkrijk, wist niet beter of er was altijd een koningin geweest. Nadat ze op zich was gaan wonen had ze wel een vlag gekocht die, inmiddels 34 jaar later nog steeds ongebruikt, in de gangkast stond. Niet dat ze er tegen was maar ze vergat het altijd, kende ook de diverse vlagdata niet, was niet interessant genoeg om het te onthouden. Nee er waren wel andere dingen die de moeite van het onthouden en aandacht aan besteden wel waard waren. Na een tijdperk met 2 koninginnen zou ze nu een tijdperk in gaan met een koning. Het was tijd voor de hand van de nieuwe generatie had de aanstaande ex-koningin gezegd. Nou ze zou het wel gaan zien en beleven, dat er dingen zouden gaan veranderen was wel logisch maar of het land nou geregeerd werd door een grote groep mensen met aan het hoofd, pro forma, een koningin of een koning maakte haar niets uit. Wel had ze alle respect voor de vertrekkende vorstin want in tegenstelling tot veel van haar soortgenoten had zij altijd haar werk op dusdanige wijze gedaan dat er van schandalen en affaires nooit sprake was geweest. Ze verwachtte dat de aanstaande vorst en zijn vorstin-gemalin dat gegeven wel zouden handhaven. Ze zou het letterlijk en figuurlijk van een afstandje meemaken, ze gunde iedereen alle goeds en geluk meer dan toe, in die wens was ze juist totaal niet afstandelijk.

Aanvullen

Foto-Raadsel-Uitdaging: “Aanvullen”

Oplossing Aanvullen nr. 40 “Aap wat heb je …..mooie jongen”

Wil je ook meedoen? Kijk dan wat het 2e deel van het spreekwoord moet zijn en probeer dat in beeld weer te geven met een foto op je eigen log.
Oftewel vul het spreekwoord aan en maakt het compleet. Deze week, nr.41, betreft het het spreekwoord: “Als de kat van huis is……… ”

(Precious)
Pre-cious

Mister Linky’s Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
For best results, use HTML mode to edit this section of the post.

Spreekwoord (42) voor woensdag 6 februari is: ‘Aan ‘s mensens zolen hangt ………..’

Zing-ZO

Zing-Zo: Limerick op Zondag.

Schrijf jij er ook eentje, mag ik dan je link?

Zing mee met de Zing-Zo’s van: MARJA & MINOESJKA & TREES

Men voorspelt ons dooi vanaf vandaag
toch vallen veel vlokken echt niet traag
hoe mooi het ook lijkt
‘t is gladheid die blijkt
onder nieuw gevallen sneeuwlaag

In ‘d auto kan je heus wel wezen
al moet je voor ‘t uitglijden vrezen
ik doe dus kalm aan
en maak ook ruim baan
er zijn helaas teveel mafkezen.

Het liefste blijf ik dus maar binnen
daarmee is lijfsbehoud te winnen
de val-kans is klein
dus geen centje pijn
laat Lente maar heel snel beginnen.

WE-300

Plato – Poetsen

Daar was het weer, harriejakkiebah, is toch om helemaal gek van te worden als je dat niet al zou zijn? Ze keek op de klok en zag dat het nog geen winkelsluitingstijd was, snel de schoenen aan, jas aan, autosleutels gepakt en hup snel naar de drogisterij om de hoek. Bij de kassa werd ze met zachte stem begroet, ze was vaste klant voor één bepaald artikel. ‘Zijn ze al weer op meid?’ zuchtend knikte ze ja. ‘Gelukkig heb ik een voorraadje apart liggen zodat ik jou nooit een ‘nee, zijn op’ hoef te verkopen, sprak de verkoopster op zachte toon verder terwijl ze vriendelijk en begripvol glimlachte. ‘Doe maar 5 doosjes, dan kan ik even vooruit’ zei ze vragend en na het afrekenen keerde ze huiswaarts. Nadat ze zich weer van haar schoenen en jas had ontdaan kroop ze op de bank onder een deken graaide de ipad en richtte zich op het spelen van sudoku. Heerlijk tijdverdrijf, vooral als het stil was. De aankopen legde ze in haar troostdoosje dat altijd binnen bereik stond. 1 paar ervan pakte ze uit de verpakking en stopte ze daar waarvoor ze bedoeld waren. De stilte nam toe…. ze had zich al lang geleden neergelegd bij haar ‘zegening’ van het geluidsgestoord zijn maar prees elke keer weer het bestaan van de hulpmiddelen. In haar ooghoek kroop moederpoes naast haar op de rugleuning en begonnen zich vol overgave te wassen. ‘Als de kat zich wast komt er vast een gast’ ….. als dat spreekwoord waar zou zijn had ze 24 uur per dag bezoek. ‘Oh alsjeblieft niet!’. Poes keek even op, zich totaal onbewust van het feit dat haar activiteit een enorm irritant geluid veroorzaakte. Ze aaide de poes en wendde zich weer in alle rust en stilte tot haar spel.

Oneerlijk

Met zijn linkerhand steunend op zijn rollator stond hij voor het raam en zwaaide de oude dame na die met haar rollator zich een weg probeerde te banen op het met veel sneeuw belegen voetpad. Voordat ze de bocht omging draaide ze nog 1x om en zwaaide naar hem, daarna verdween ze uit het zicht. Hij draaide zich om en ging naar de keuken, op het aanrecht stonden twee theeglazen en schoteltjes. Even eerder hadden ze samen aan de thee gezeten en ondertussen genoten van het samenzijn en de overheerlijke mergpijpen die hij bij het antieke bakkerijtje aan het eind van de straat had gekocht. Bij het afscheid nemen had ze hem een zoen op zijn wang gegeven, ‘hoe moeilijk het ook is lieve jongen, we moeten vasthouden aan het feit dat het leven goed is, daarin moeten we blijven geloven anders is het met ons gedaan’. Hij had met tranen in de ogen geknikt en na een laatste ‘wees voorzichtig, het is glad buiten’, de deur achter haar gesloten. Hij maakte de vaat aan de kant en nam weer plaats in zijn stoel voor het raam, pakte de krant en legde die op zijn schoot, van lezen kwam er niet veel, tranen welden op en langzaamaan werd de krant onleesbaarder door het vocht.

In gedachten ging hij terug in de tijd. Hoe hij en zijn vrouw jaren geleden hun vriendin troostten toen zij totaal onverwacht haar man verloor. Weer enige tijd later zij aan het graf stonden van haar schoonzoon die bij een noodlottig ongeval om het leven was gekomen, weer enige tijd later zich weer op een kerkhof bevonden om haar dochter te begraven. ‘Ach lieverd, wat mis ik je toch’, zei hij hardop terwijl hij naar de foto keek van waaraf zijn vrouw hem toe glimlachte. ‘Ik mis je nog elke dag’, zijn gedachten brachten hem naar de begraafplaats waar hij ruim 1,5 jaar geleden haar had moeten achterlaten. ‘Wat moet ik nu toch?’ sprak hij tegen de foto. Een antwoord zou hij niet krijgen dat besefte hij wel, doch in zijn hoofd klonk haar stem die hem zei: ‘niemand krijgt een leven zonder leed cadeau, we moeten er doorheen want erom heen is onmogelijk’.

Hij wendde zijn blik van de foto af, fluisterend, ‘je hebt gelijk lief kind, ik zal sterk zijn’. Door het raam naar buiten kijkend zag hij de sneeuw neerdwarrelen, de wereld leek verstild verstopt onder een witte deken. Wit, rein en puur, zo nieuw. In zijn hoofd klonk een melodie van een lied dat hij al jaren kende, ‘stil maar, wacht maar, alles wordt nieuw’. De vriendin die hij eerder die middag had uitgezwaaid was een sterke vrouw, al het leed dat zij te verkroppen had gekregen was vele malen groter dan het leed dat hij en zijn vrouw te verwerken hadden gekregen. ‘Zij geeft ook niet op, dus ik mag dat ook niet doen, al is het nog zo moeilijk’, sprak hij zichzelf streng toe. Het was begin januari, tijdens het eerdere theedrinken hadden ze gesproken over de begrafenis van de 2e dochter van de vrouw die enkele weken eerder was overleden. Haar tweelingbroer had geweigerd zijn verjaardag te vieren en was enkele dagen bij moeder op bezoek geweest. Dat had de oude vrouw zeer goed gedaan al was er veelvuldig gesproken over het verlies. ‘Zij is sterk voor het ene kind dat ze nu nog heeft’ zei hij tegen zichzelf, ‘als zij dat kan, kan ik het toch zeker ook?’.

Hij, die na het overlijden van zijn vrouw alleen was achtergebleven, had 2 zoons, beide zoons hadden 3 zoons gekregen. De oudste zoon was jaren geleden gescheiden en had een nieuwe relatie sinds een jaar, had een nieuwe baan, met zijn kinderen ging het goed en hij was weer gelukkig. Zijn jongste zoon was ook gelukkig getrouwd en met diens zoons ging het ook goed. Het noodlot dat dat gezin 2 dagen na kerst had getroffen woog zwaar. Het was een zeer zware tijd, ze moesten er doorheen. De oude man prees zich gelukkig met de hechte band die hij met zijn kinderen en hun gezinnen had.
Het oude jaar was met een drama geëindigd en door de jaarwisseling heen getrokken. Zo, halverwege de maand januari, was er nog steeds geen duidelijkheid over hoe het aanwezige drama zich zou ontwikkelen. 2 dagen na kerst was de jongste zoon onwel geworden en bij een onderzoek in het ziekenhuis bleek heel zijn hoofd vol met tumoren te zitten. Hij had nooit klachten gehad dat was nog wel het engste aan het hele verhaal. De afgelopen dagen hadden tal van onderzoeken plaatsgevonden. Ze smachten allemaal naar duidelijkheid, het wachten daarop leek eeuwen te duren, zo voelde het althans wel. ‘Ik ga ermee naar bed en ik sta er weer mee op’ had hij tegen de oudere dame gezegd. Zij antwoordde, ‘niemand krijgt een leven zonder leed cadeau, wij moeten er doorheen want eromheen is onmogelijk!’. (UPDATE 30-1-13: OM 23.50 UUR IS DE ZOON GESTORVEN)

Hij draaide zijn hoofd weer om en keek nogmaals uit het raam, zag hoe buiten nog steeds ontelbare sneeuwvlokken neervielen. De wind speelde ermee en joeg het van de ene naar de andere kant van het plein. Hij legde de inmiddels volledig doorweekte krant op de verwarming, trok zijn schoenen en jas aan, deed handschoenen aan en een muts op en ging naar buiten. ‘Een frisse neus, even letterlijk uitwaaien zal me goed doen’. Even later zagen zijn buren hoe hij achter zijn rollator door de verse sneeuw ploegde. ‘Wat is het leven voor sommige mensen toch oneerlijk he, hopelijk krijgt hij gauw duidelijkheid en valt het met zoon allemaal reuze mee!’ zei buurman tegen buurvrouw, waarop zij antwoordde: ‘geluk en leed zijn nooit eerlijk verdeeld, het leven is oneerlijk!’.

Aanvullen

Foto-Raadsel-Uitdaging: “Aanvullen” – Woensdag 23 januari 2013

Oplossing Aanvullen nr. 39 “Wie boten op zijn hoofd heeft…..moet uit de zon blijven”

Wil je ook meedoen? Kijk dan wat het 2e deel van het spreekwoord moet zijn en probeer dat in beeld weer te geven met een foto op je eigen log.
Oftewel vul het spreekwoord aan en maakt het compleet. Deze week, nr.40, betreft het het spreekwoord: “Aap, wat heb je………. ”

aapmetjonkie

Mister Linky’s Magical Widgets — Thumb-Linky widget will appear right here!
This preview will disappear when the widget is displayed on your site.
For best results, use HTML mode to edit this section of the post.

Spreekwoord (41) voor woensdag 30 januari is: ‘Als de kat van huis is ………..’

Zing-ZO

Zing-Zo: Limerick op Zondag.

Schrijf jij er ook eentje, mag ik dan je link?

Zing mee met de Zing-Zo’s van: 
MARJA &
MINOESJKA

<

div align=”center”>helletocht

Jans schaatsboek viel vandaag op de mat
‘t duurde even voor ik hem uit had
‘t was geen dolle pret
schaatstocht, vorstverlet
‘k wed dat men voor ieders finish bad.

Vandaag zou ik met Gees gaan zwemmen
doch plots waren er daar die remmen
auto zei hard nee
‘ik doe nu niet mee’
dus moest ik mijn plannen bijstemmen.

En zo zit ik vandaag alleen thuis
met honden en katten voor de buis
Joop en kind’ren weg
boog en pijl van leg
terwijl ik maar wat breiwerk wegsluis.