De 1e editie van Summernights is in volle gang, vandaag was het de 7e dag van in totaal 44 dagen en voor mij de 3e. Vanochtend, toen het park openging wandelde ik naar binnen om als eerste Johannes en Everdina te treffen met wie ik afgesproken had.
Everdina is een dame die heel mooie ansichtkaarten maakt met de foto’s die zij in het park maakt. Die wil zij graag verkopen zodat zij het KWF kan ondersteunen. Omdat Herman, Daniëlle en ik dat een prachtig plan vinden, en ook de kaarten heel erg mooi vinden, hebben wij haar op onze gezamenlijk blog die over Wildlands gaat, een pagina gegund waarop de kaarten getoond worden om haar met die verkoop te helpen.  Kijk maar eens!
Die kaarten zijn via die blog te bestellen maar dat mag natuurlijk ook hier bij mij.
Everdina had een stapel van elke kaart laten printen en met enveloppen erbij laten inpakken voor ons zodat wij die aan kopers kunnen overhandigen wanneer wij ze in het park ontmoeten. Aan het eind van de dag was ik er 14 kwijt *glimlach*.

Na een bakkie leut en gezellig geklets namen we afscheid van elkaar en ging ik het Kompasplein op om te wachten op mijn 2e date van de dag. Moos, (Monique) is net als ik een die-hard fan van het park en vertoeft er ook zo vaak ze kan. Haar date voor vandaag moest helaas afzeggen en mijn regulier gezelschap zou er ook niet zijn dus besloten we het samen te doen vandaag. Het was de 1e keer dat we met zijn tweetjes op pad waren en dat is toch een heel ander verhaal dan wanneer je deel uitmaakt van een grote groep. We hadden beiden de instelling, we gaan gewoon en zien wel hoe het loopt, als het niet gezellig is gaan we apart verder en is het wel gezellig blijven we samen. Het laatste bleek aan de orde en we hebben de grootste pret gehad, de dag vloog werkelijk in een bloedgang voorbij.
We troffen het enorm met het weer, écht zalig. Ook qua drukte viel het best mee al mag het park vandaag zeker niet klagen over de bezoekersaantallen.
We hadden tal van ‘lucky moments’ waardoor we dus ook tal van ‘lucky shots’ mochten maken en ik heb zelfs een aantal keren iets gefilmd met mijn foon.

Op Nortica hadden we bezoek… nou ja bijna dan… de boomstammenschutting die een afscheiding vormt tussen Nortica en Serenga bevatte een toeschouwer die over de rand gluurde. Alhoewel het diertje heen en weer ging en duidelijk volop in beweging was, bleek hij toch niet de sprong te durven en bleef dus op zijn eigen terrein. Doorlopen maar, eerst langs de Zeehonden en toen naar de Uilen, vandaar door naar het deel waar je onder water kunt kijken, dat leverde deze keer geen succes op dus hoppa naar boven. Daar werden we volop getrakteerd op IJsberen die in het water dolden terwijl ze hun magen vulden met de visjes die ze telkens opdoken, oppeuzelden om de volgende van de beneden te gaan ophalen. Met name Nela en Lilly waren daar volop mee bezig.

Via de doorsteek, het Meridianenpad, staken we over naar de Serenga. Even snel onder water kijken bij de Nijlpaarden maar dat was deze keer niet zo interessant want die lagen in een rijtje dominostenen tegen elkaar aan te slapen. Verder maar naar de Leeuwenberg, ook hier allemaal de effecten van Klaas Vaak, verder dus maar. De Nellies opzoeken, Moos had hen nog steeds niet kunnen fotograferen. Ook dat feestje ging niet door, hun verblijf stond wel open maar ze lagen eveneens in dromenland en kwamen niet naar buiten. Inmiddels hadden we al tal van stappen gezet en werd het de hoogste tijd voor wat rust in de benen en wat vloeibare vulling van de maag. Op het terras bij Momma’s kun je heerlijk zitten, je kijkt over de Savanne en dat is puur genieten, al zou ik daar van ‘s ochtends tot ‘s avonds, van open tot sluit, moeten zitten dan zou ik dat absoluut geen straf vinden. Zeker vandaag niet want de Impala’s hebben 5 jongen gekregen de afgelopen weken en laten die 5 nou lekker bij elkaar zijn gaan liggen?!

Na geruime tijd strekten we onze lijven weer in de verticale versie en gingen op weg naar de uitgang, van Serenga dan wel uiteraard, en in het Dogondorp had ik deze keer geluk. Ik aasde al een hele tijd op goede foto’s van Kiboki en Kivulo, 2 ezels. Omdat ik bezig ben op die andere blog met pagina’s over de dieren maar ik telkens niet de goede foto’s had kon ik dat nog niet aanvullen, dat kan ik nu dus wel gaan doen, ergens de komende dagen.

Weer enige tijd later verlieten we Serenga en gingen op weg Jungola in. We hadden inmiddels al weer trek opgebouwd en vooral zin in ijs, dus hoppa linea recta overal aan voorbij, eerst de Kas in naar de ola-toko voor dat ijsje. Die viel er natuurlijk ook zeer smakelijk in. We maakten ons rondje door de kas op ons gemakkie al maakten we daar dan niet zo heel veel foto’s. Wel nog even langs Eelco die vandaag de rol van Jungle Jim op zijn agenda had staan en hij toonde ons een aantal van zijn huisdieren, waaronder de Reuzen Agaatslak en de Miljoenpoot.

En nee de Miljoenpoot heeft geen miljoen pootjes, maar ‘slechts’ 256. (Je zult toch maar 256 voeten moeten wassen voordat je ‘s avonds je bed instapt…)
Mario had ons natuurlijk gespot maar ja, ik was met ander gezelschap dan gebruikelijk. Misschien is het suggestie, misschien ook niet, ik kreeg dit gezicht voor mijn lens:

Eenmaal weer buiten troffen we het wederom want de jongste Olifantenbullen gingen zwemmen met één van de moeders. Dolle pret natuurlijk. We liepen verder de bocht om en belandden op het terras van Mr. Layos, in de schaduw deze keer want Moos had het heel erg warm. (ik niet, vind die hitte zalig tegenwoordig, man wat een feest) En daar zaten wel even later te smullen van een grote bak friet met speciale topping. Je kunt kiezen uit 6 varianten en het is om van te watertanden zo lekker!!

Mekong (boven) zwaaide ons uit en Gonzo (onder) nam ons van hem over, zij het maar matig geïnteresseerd in ons *grijnsss*. Ja dus, weer Nortica in, zouden we nog een mazzeltje bij de Zeehonden hebben, of bij de IJsberen? Jammer helaas pindakaas, maar dat ‘verlies’ werd goedgemaakt door een aantal Californische Zeeleeuwen…

dan maar weer de doorsteek door want het liep al tegen zessen en om 18.15 is de presentatie op de Leeuwenberg, die wilden we niet missen want we weten onderhand dat het spul dan echt niet blijft liggen slapen, Klaas Vaaks zand is dan echt wel uitgewerkt. Dat dat geen slecht idee was bleek al snel want Zuna en Kimani waren aan het dollen en zo doende konden we daar mooie foto’s van schieten.

Na geruime tijd wandelden we verder want de volgende presentatie was bij Momma’s om 19/15. Die gaat dan over de Savannedieren waarna ze allemaal hun stallen ingaan. Een ideale kans om alle dieren te fotograferen omdat ze bijna op aanraak-afstand dichtbij komen staan terwijl ze wachten op het hek dat open moet gaan.

Emily:

Gus:

Elena:

Zahra

Toen liep het al tegen 8-en. Ja echt waar. Vanaf 10 in het park zijn… en er om 20.00 uur nog zijn…. en dan?
Dán je realiseren dat je niet eens alles hebt gezien!!!
We zijn NIET in de Vlindertempel geweest… we hebben ook geen shows onderdak gezien… Goh!!!


(pssttt…. daar heb je die twee alwéééérrrrr)

Via het Dogondorp op naar de uitgang. We moesten ons zelfs nog een beetje haasten ook want anders zou Moos haar bus missen. Tja, ik moest ook nog tanken want anders zou ik zelf ook niet eens thuis kunnen komen. Ik tank (bijna) altijd in Emmen (of in Duitsland als ik daar ben) omdat het veel te veel scheelt in de portemonnee. Niet een paar cent maar snel al een paar dubbeltjes, zo ook vandaag, maar liefst 25 cent met de prijzen in de stad waar ik woon. Ik had wel tegen Moos gezegd dat als zij de bus zou missen ik haar naar huis zou brengen. Ik vertik het namelijk om een vrouw alleen bij een bushalte achter te laten en aldus geschiedde want die bus haalde ik inderdaad niet. Dus tufte ik enige tijd later Assen voorbij en weer een tijdje later in Groningen van de weg af te gaan en haar te droppen voor ik terugkeerde.

Een zéér geslaagde dag. Prachtig weer. Mooie momenten met de dieren, leuke gesprekken onderling maar ook met vele andere bekenden. Een lijf dat volop in de meewerking zat vandaag, zowel fysiek als mentaal. Kortom, totaal niets te klagen. Eenmaal thuis zat ik op de bank met koffie en voelde me nog fit ook, althans, tot aan mijn enkels dan want mijn voeten hadden echt zo iets van: “wij doen niet meer mee voor de rest van de dag”.. nou dat mag dan ook wel *glimlach*, al moeten ze straks nog wel enige beweging leveren om de trap naar boven te bestijgen om vervolgens mijn bed in te duiken natuurlijk.

Kimani hierboven geeft het aan, deze dag was goed maar we zijn er wel klaar mee, morgen weer een dag. Nieuwe dag nieuwe kansen, we gaan het zien wat de dag zal brengen. Hoogstwaarschijnlijk een dag op de bank met mijn veestapel. Man gaat klussen bij de boogschietvereniging en ik pak een rustdag want zondag ga ik heel de dag op stap met mijn schoonmeisje en gaan we lunchen met één van de leukste en liefste blogsters die jullie allemaal wel kennen, daarover schrijf ik dan later wel weer.
Klik op Kimani om het foto-album te openen dat deze keer maar liefst