Vergaan

Bloemen op de vaas… vers, zo mooi…
Maar iets minder vers? Evenzo mooi, kijk maar eens naar mijn tulpen die inmiddels 10 dagen staan:

 

 

 

 

 

Natuurlijk hebben ze nu wel hun langste tijd gestaan maar nog zeker een dag of 2 a 3 laat ik ze staan want naast hun uiterlijke schoonheid is het ook een mooi staaltje symboliek!

Baby’s

De weersvoorspellingen toonden ‘prima Ko-weer” voor vandaag dus sprak zij met haar schoonmeisje af elkaar in ons 2e thuis te treffen aangezien de laatste niet hoefde te werken. Véél pitamientjes op doen dus want dat doet ons 2e thuis wel met ons en als de zon dan ook nog eens de hele dag ons gezelschap opzoekt is dat niet verkeerd.

We startten met zijn tweetjes bij Travelers met een bakkie waarna we het Kompasplein overstaken en de Vlindertempel in gingen, de camera’s waren immers nog warm / droog…  In de poppenkast hadden we mazzel, maar liefst 2 Komeetstaartvlinders hingen te pronken.

Even later werden we ‘opgeschrikt’ door een hoi van een bekende stem en bleek Herman achter ons te staan, Daniëlle aan op weg naar de grote kas. De kortste route is dan via Birdy Bush… tja daar moést ik wel even pauzeren want één van de Jungle Jims was net bezig met het voeren van de Lori’s van de Blauwe Bergen.

Daarna was het toch écht oogkleppen op, en doorrennen naar het deel waar je vrij zicht op de apeneilanden hebt. En ja wel een dierverzorger kwam tegelijkertijd met ons aan en alle apen hadden dat natuurlijk in de smiezen. Mama met kind lieten zich ook mooi zien en fotograferen.

Daarna was het tijd voor ons om de magen te vullen en even te zitten. Zowel mijn lijf als geest hebben er nog niet echt veel zin dus is rust en pas op de plaats heel belangrijk om de energie goed te verdelen als je een dag voor je hebt. We ontdekten de Gibbons maar ook ‘Stompie” zoals wij één van de Madagascar Daggekko’s genoemd hebben sinds dat diertje vorig jaar vlak naar zijn geboorte zijn staart verloor.

Her en der spotten we ook nesten met Mama’s en/of Papa’s erop met heel jong grut, zo leuk! Uiteindelijk de kas uit en via de Olifantendelta Jungola weer uit waarna we rechtsaf het Kompasplein opdraaiden en gelijk weer rechtsaf gingen de Zonnetempel in langs de stoeiende Vosmangoesten (die een aantal jongen hebben, wat dus wel consternatie in de groep oplevert dankzij hun uitdagend gespeel en geklim)  Dogondorp door, de Prairie op en verder maar langs de Nandu’s, Walibi’s, langs de Savanna naar de Leeuwenberg. Het jonge grut lag met Moeder en tantes te spelen terwijl Papa in één van zijn holen een middagdutje deed.

Daar namen we afscheid en gingen Daphne en ik de ene kant op terwijl het andere duo huiswaarts keerde. Daphne en ik wilden nog even langs de Bavianenarena want we hoopten daar ook babyfoto’s te kunnen scoren en dat lukt gelukkig volop.

Ipv daarna door te lopen langs de andere kant van de Savanne, kozen we ervoor op onze stappen terug te keren want een zeker, én herkenbaar, geluid had ons al gemeld dat een zeker iemand wakker was geworden en dat levert vaak mooie foto’s op dus gingen we terug naar de Leeuwenberg.

Daarna Animazia in, warme chocolademelk met slagroom en een gevulde koek… caloriebommen waar mijn cardioloog een hartverzakking van krijgt maar ook een rustpauze met de pootjes omhoog waar mijn fysiotherapeute dan wel weer trots om zal zijn. Die maant me regelmatig en zij vindt het maar nauwelijks geloofwaardig als ik zeg: “tegenwoordig gaat het op mijn tempo, men past zich daar maar aan aan en wil men dat niet dan staat het men vrij verder te lopen zonder mij…”   Langs de aquaria en maar weer naar buiten want ik wilde wel richting huis onderhand, mijn schoonmeisje ook want op haar ligt nog een hoop werk te wachten, zij zijn bezig met het verbouwen van hun gang.  En als je in Animazia bent ben je nog niet bij de uitgang.

Weer op de Prairie deden we een stapje opzij naar rechts om Nortica op te gaan. De witte meiden maar ook de dames en heren met hun slipjasjes aan hadden we nog niet bezocht vandaag. We troffen het wat de slipjasjes waren actief aan het zwemmen etc en de witte meiden, 3 vd 4 althans, lagen prima zichtbaar voor de lens dus daar hebben we even van geprofiteerd. Ook langs de uilen en het nieuwste deel in Nortica waar de wasberen zitten… en ja ik had ze mazzel dat het diertje zich omdraaide en ik heb kon fotograferen.

Rechtsomkeert maken want vanaf die kant was de doorgang geblokkeerd door werkzaamheden. Weer over het Meridianenpad naar de Prairie en even binnenwippen in de stallen van de nijlpaarden die allemaal stonden te eten en drinken. (Enig idee hoe luid dat klinkt? Enig idee hoe dát geluid rillingen van afschuw en meer veroorzaakt bij iemand die misofonie heeft… brrrrr maar ja je moet wat overhebben voor iemand toch, en een zeker iemand vindt foto’s van Nijlpaarden altijd geweldig dus tja wie ben ik dan om het die persoon niet te gunnen *glimlach*.).

De 2e doorgang van Nortica naar Serenga stond open dus gebruikten we die om terug op Nortica te komen, het afgesloten deel omzeild als het ware, langs de Californische Zeeleeuwen en de Manenrobbel én door het Kompasplein weer over naar de uitgang.

Weer even later namen Daphne en ik afscheid van elkaar en keerde ik huiswaarts zo’n 55 km verderop en Daphne ook, zo’n 4 km verderop, ik in de auto, zij op de fiets. Eenmaal thuis de pootjes omhoog, flap op schoot, beker leut en foto’s bekijken. Oeps, dat ik geen goede dag had bleek al snel want van de 245 foto’s bleven er 200 over (na aanvulling met foto’s van mijn foon af ook nog eens… zucht, snik, slik) .  Wil je die bekijken, klik dan op de foto hieronder.

Het foto-album van Daphne bevat 279 foto’s en je opent het door op onderstaande foto te klikken

Handel?

Onder het mom van:
1) 2 weten meer dan 1
2) Niet geschoten is altijd mis
3) Wie niet waagt, die niet wint

Ik ben niet zo’n verzamelaar meer van dingen zoals ik vroeger was… enerzijds omdat ik wel van meer ruimte om me heen hou en anderzijds omdat ik toch al vind dat we in een wegwerpmaatschappij leven en daar liever niet aan bij wil dragen of in ieder geval zo weinig mogelijk.  Kringloopwinkels, Rommelmarkten en Marktplaats zijn dan ook al jaren favoriet bij mij. Ik heb in de loop der jaren minstens zoveel binnen gehaald als buiten gezet *glimlach*.

Er zijn momenteel 2 dingen die ik graag bemachtigen zou en waar dus ook wel enige tijd aan besteed werd en nog zal gaan worden de afgelopen en aankomende tijd. Is natuurlijk niet erg, leuk tijdverdrijf ook en het houdt me van de straat en ook op de bank, dat laatste is handig voor de ‘verplichte’ rustmomenten die herstel nog steeds vergt.

Ik zoek namelijk:
a) Accessoires van Waridsara… hun collectie bestaat uit vazen van diverse formaten en vormen en waxinelichthouders… (klik op de foto voor afbeelding in groter formaat)

& & &

b) En paarse bloempotten van een serie waarvan ik de naam van de producent niet ken, uit de serie zoals de foto toont. Er waren vele formaten en vormen te koop bij tuincentra, zo’n 7 jaar geleden, zowel bij Tuinland als Intratuin. In die tijd waren ze ook verkrijgbaar in zwart, wit en grijs. Omdat ze vrij kostbaar waren duurde het even voor ik een mooie serie had en toen ik nog maar een paar moest raakten ze overal uitverkocht. Inmiddels is er een aantal aan gruzels gegaan door poezels en aanrakingen met de stofzuiger bijv.
De vaas zoals op de foto hieronder is een heel grote…. daar heb ik er 1 van… er zijn kleinere versies, 3 om precies te zijn. Van de kleinste van die 3 heb ik er maar 2, van de versie daarboven heb ik er 6 en van de versie daarboven heb ik er 2.
Dan heb je nog een ronde versie (geen vaasvorm maar een sierpotvorm zeg maar) daar waren er 4 van. Van de grootste van die versies heb ik er 2, van die daarna heb ik er 4, van de beide versies daarna geen enkele meer helaas.
Dan had je nog een versie die van onderen smal en rond was, naar boven toe breed uitliep maar niet rond bleek maar rechthoekig werd als een soort van waaier, daar had je 2 formaten van, van die twee series heb ik er geen enkele meer.
Kortom… heb jij ze en gebruik je ze niet (meer) of weet je toevallig een adresje waar ze nog gekocht zouden kunnen worden, dan lees ik dat uiteraard graag.

 

Lees verder

De baas in huis

Zing-ZO ~ Limerick op Zondag ~  Gestart op 29-01-2012

 

Overmacht brullend rondbazuinen
in zijn deel der Rhenense tuinen.
Zijn harem houdt wacht,
hoort en voelt zijn kracht,
kijkt toe wijl Credo loopt te struinen

 

 

Je hoort bijna knorrende magen 
die zij maar nauwelijks verdragen.
Eén van drie heeft lef
maar ook snel besef
Credo laat zich niet zomaar uitdagen

 

 

De dames besluiten te wachten.
Verdrukken met moeite het smachten
naar geurende hap.
Maar zetten zich schrap
want delen is dé test van krachten.

 

Amadingus 2

Een kleine maand geleden schreef ik er al over… HIER om precies te zijn… en ik plaatste er foto’s bij van de Amaryllis Moscow, die ik toen in bloei had staan. De Amarylissen die naderhand hier hebben staan groeien en bloeien waren eveneens om van te smullen maar ik vergat er foto’s van te maken. Ik heb nu nog de Picotee staan, 1 van mijn 3 favorieten… Dus om dat verzuim een beetje goed te maken plaats ik hieronder foto’s van de afgelopen dagen…

Lees verder

Zwijmel op Zaterdag 373

In de context van een jaar dat nog niet als “oudjaar-kniepertje” uitgerold en platgeslagen is maar als ‘nieuwjaar-rolletje” nog vers op het gebakschoteltje mag liggen, gevuld met slagroom uiteraard,  muziek dus op de 2e zwijmeldag van 2020 … er popt niets op dus laat ik youtube openen en kijken wat zich aandient en of er dan iets ‘plaatswaardigs’  tussen zit… waarmee ik jullie bovendien een fijne zwijmelzaterdag en  ❤️-verwarmend weekend mag wensen.

Zwijmelen gaat over liefde, in de ware zin des woords, dus laat ik dat vandaag dan maar horen (& voelen hopelijk!)

 

 

Mijn keuze viel dus op het nummer met een afbeelding waarnaar mijn oog gelijk getrokken werd. Luke Evans… als zanger misschien hier niet zo bekend maar als acteur wellicht beter, vooral als je van het genre ‘fantasy’ houdt want Peter Jackson wist deze mooie man te strikken voor een grote rol in The Hobbit, Bard The Bowman.
Luke zingt hier over de impact van ‘de eerste keer het gezicht zien van de liefde van je leven”

The first time,
ever I saw your face
I thought the sun rose in your eyes
and the moon and the stars
were the gifts you gave
to the dark and the empty skies
Lees verder

Traditie?!

Voor het 2e jaar op rij ontmoetten de meiden, niet helemaal de mijne maar toch wel een beetje *glimlach*, Daphne & Cincia… en ik AnneMarie op de afgesproken tijd op de parkeerplaats bij Ouwehands Zoo in Rhenen om daar weer een heel gezellige dag te hebben, gezien de tijd van het jaar wel in winterkleding enzo maar verder genietend van het gezelschap en de rust want in januari is van een grote publieksstroom in een dierenpark meestal geen sprake.

Ouwehand Rhenen staat weer vol in het licht, ‘s avonds dan wel te verstaan, maar ook overdag bij daglicht in een wandeling aldaar zeker de moeite waard met het China Lights Festival dat nog tot 29 februari duurt.

Een traditie is het misschien niet in de zin des woords zoals we het al eeuwen kennen maar niets kan een traditie worden als je het niet start of wel dan? Voor ons kwartetje was het de 3e keer, vorig troffen we elkaar 2x door een misverstand en dan dit jaar dus nog een keer. Bij het afscheid gingen we allen huiswaarts met de afspraak voor volgend jaar januari om deze nieuwe traditie aan te vullen met een volgend samenzijn.

Lees verder

Baas (in) over

Al 50 jaar geleden bevochten vrouwen het recht om te zelf beslissen over wat er wel of niet gebeurde in hun buiken…  Anno 2020 is daar nog steeds niet zo heel veel in veranderd en hebben we nog steeds amper rechten, zeker als vrouw. Anno 2020 vechten we schouder aan schouder, ongeacht geslacht, voor het recht van zelf beslissen wat we wel of niet met het leven doen.

Een bepaald groepje in Den Haag vindt dat niemand recht op zelfbestemming heeft en dat zij als enige mogen bepalen dat het leven niet gestopt mag worden op een gewenst moment. Nee, je moet lijden tot je eraan bezwijkt. Wat dat aan mensonwaardigheid met zich mee brengt is niet van belang, evenmin als wat het doet met de dierbaren om zo iemand heen die mee moeten lijden met degene die smachtend op Magere Hein ligt te wachten.

Gelukkig stijgt het aantal stemmen tegen deze waanzin maar zijn het er helaas nóg stééds niet genoeg. Coöperatie Laatste Wil is een plek waar je informatie kunt vinden als jij een einde wilt maken aan jouw leven.

Nog steeds is euthanasie een omstreden iets… anderen bepalen nog steeds wanneer een leven zinvol is, waar men dat recht vandaan haalt is mij een raadsel overigens! Hoe arrogant, kortzichtig en bovenal stompzinnig moet je zijn om ook maar te denken dat jij in staat bent te kunnen bepalen of leven voor de ander levenswaardig is.  Wat voor gedachtegang heb jij als jij vindt dat jij beter dan wie ook kunt bepalen dat een arts strafbaar is en de gevangenis in zou moeten als die iemand helpt met het beëindigen van diens leven nadat die persoon, en de arts ook, aan alle wettelijk gestelde regeltjes van betutteling heeft voldaan?

Jij bent dus die mens die een ander met alle liefde opzadelt met onbeschrijfelijke ellende, jij bent de enige echte schuldige van de problemen waar machinisten tegenaan lopen als ze weer eens iemand op hun voorruiten zien ontploffen, oplopend ziekteverzuim onder hulpverleners die flarden van een mens bij elkaar moeten rapen die verspreid over 100-en meters spoorlijnen liggen, stijgende kostenposten in de zorg door psychiatrische problemen van mensen die uit die flarden een nabestaande moesten identificeren.   EN tal van andere problemen die door jouw ‘wijsheid’ ontstaan, in de stand gehouden worden, gepromoot en gestimuleerd worden.

Dat zoveel mensen liever niet die problemen zouden ondervinden….dat zoveel mensen jaar in jaar uit in, voor jou onvoorstelbaar, diepe ellende moeten ondergaan omdat er geen hulp is, geen oplossing is zonder dat ze anderen met onnoemelijke problemen opzadelen waarvan ze die schuld er niet bij kunnen/willen dragen… zou jou iets moeten duidelijk maken, maar nee, jij bent ziende blind en horende doof want jij en alleen jij hebt het recht te bepalen dat een ander zijn leven te mooi is om eruit te stappen.
Lekker makkelijk als je zelf totaal geen notie hebt van hoe zo iets is natuurlijk. Internet en bibliotheken vol met theorie dus ja jij hebt je lesje wel geleerd dus weet er alles van, toch?

Gelukkig is er een uitweg, die veel mensen al wisten te vinden en gebruiken.
a) Het is mogelijk om via de huisarts een euthanasieverklaring op te stellen… dit kan zowel voor ‘lichamelijk ondraaglijk lijden” als voor ‘psychisch ondraaglijk lijden’.
Gezien alle info over de Haagse betutteling is het 100% logisch en voorstelbaar dat je in mogelijkheid geen vertrouwen hebt want je wilt het immers niet op je geweten hebben dat jouw huisarts in de problemen komt naderhand?
Mocht a) dus niet jouw voorkeur hebben….
Dan heb je: 
b)
Google op Dark Web…
Eenmaal daar is zoekterm ‘zelfmoord’ voldoende om te vinden wat je nodig hebt om die laatste drempel over te gaan zonder dat je daarbij anderen in de problemen brengt.

Het is niet alleen onbeschrijflijk triest maar ook geen-woorden-voor-schandalig dat mensen uiteindelijk gedwongen worden die keuze te maken omdat we in een land leven waarin anderen zich het recht hebben toegeëigend om de teugels over onze levens in handen te houden.  Bij leven en niet-welzijn ben je het lustobject van een groepje machtswellustelingen.

En? Ken jij de weg naar het Dark Web al?
Ik wel!!!
Ik ben én blijf baas over mijn eigen leven!